เขาเชื่อเฟิงหรูชิงขนาดนี้จริงหรือ
ที่ทำให้หลิวอวี้เฉินไม่เข้าใจที่สุดก็คือ กั๋วซือกับเฟิงหรูชิง ราวกับอยู่คนละโลก ทำไมสองคนนี้ถึงมาบรรจบกันได้
ในใจของเขามันไม่ยอมรับแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ในตอนที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมาเสียงเฟิงหรูชิงก็ดังขึ้นเสียก่อน
“หลิวอวี้เฉินสงสัยหมิ่นประมาทข้า อีกเดี๋ยวเพิ่มให้เขาอีกร้อยไม้! วันนี้หากข้าไม่จัดการเล่นงานเขาถึงชีวิตข้าก็ไม่ใช่เฟิงหรูชิง!” เฟิงหรูชิงออกคำสั่งออกไปด้วยความเกรี้ยวกราด
ปกติหลิวอวี้เฉินกล่าวหาความสัมพันธ์ของนางกับฉินเฉิน นางจะไม่ใส่ใจนัก แต่นางไม่อนุญาตให้เจ้าคนชั่วนี้มาพูดจาเหลวไหลต่อหน้ากั๋วซือ!
ใบหน้าหล่อเหลาของหลิวอวี้เฉินซีดเผือดลงในทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังเฟิงหรูชิง นัยน์ตาแสดงอาการเสียขวัญ
“องค์หญิง!”
ถานซวงซวงนั่งไม่ติด พุ่งไปตรงหน้าเฟิงหรูชิง ดั่งดอกแพร์ต้องหยาดฝน[2] น่าเวทนาสงสาร “ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างก็เห็นท่านตีเด็กคนนี้สลบแล้วพากลับไปจวนองค์หญิง จึงกลายเป็นข่าวลือแพร่สะพัด ไม่เกี่ยวอะไรกับหลิวอวี้เฉิน ขอท่านโปรดละเว้นเขาสักครั้ง หากท่านทรงกริ้ว ข้ายินดีรับโทษแทนเขา”
เฟิงหรูชิงเบิกตาโตอย่างไม่เชื่อสายตา
เมื่อครู่หลิวอวี้เฉินทำแบบนั้นกับถานซวงซวง นางยังเห็นความผิดหวังและความโกรธแค้นจากนัยน์ตาของถานซวงซวงอยู่เลย ทำไมตอนนี้…นางถึงยังเสแสร้งพูดถ้อยคำเหล่านั้นออกมาอีก?
ตอนที่ 154 องค์หญิงคลุ้มคลั่ง (1)
