………………
ตอนที่ 140 ชาตินี้จะไม่ขอมีภรรยา (1)
“เจาหยาง เจ้าเป็นแค่ลูกชายของนายกอง ถ้าข้าไม่เห็นแก่หน้าของแม่ทัพน่าหลาน เจ้าคิดว่าข้าจะต่อยเจ้าแค่หมัดเดียวหรืออย่างไร” ฉินซวินหัวเราะหึ สะบัดชายแขนเสื้อแล้วเดินจากไป
เจาหยางโมโหจนตาแดง เขาเดินเข้าไปขวางตรงหน้าของฉินซวิน
“เจ้าต่อยข้า คิดจะไปง่ายๆ ไม่ได้หรอกนะ!”
“ไสหัวไป!” ฉินซวินโกรธหน้าแดง เขากำหมัดเสียงข้อลั่น หน้าผากเส้นเลือดปูด
ฉินเฟยหยางกับนายกองเจาอยู่เฉยไม่ได้จึงรีบลุกขึ้นมา
เขาขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงตำหนิ “ซวินเอ๋อร์ เจ้าสุขุมหน่อยสิ พ่อรู้ว่าเจ้าเป็นห่วงสุขภาพของผิ่นเหยา แต่เจ้าจะระบายอารมณ์ใส่คนอื่นไม่ได้นะ”
แม้บิดาของเจาหยางจะเป็นเพียงแค่นายกอง แต่เขาก็สนิทสนมกับฉางเฉียน หากเห็นแก่หน้าของฉางเฉียน ก็ไม่ควรปฏิบัติเช่นนี้
“หยางเอ๋อร์” นางกองเจามองลูกชาย สีหน้าไม่สบอารมณ์ “เจ้าเป็นคนสุขุมมาตลอด ทำไมวันนี้ถึงพูดจาเช่นนี้”
แม้เขาจะโมโหในการกระทำของฉินซวิน แต่อย่างไรเสียเจาหยางก็เป็นฝ่ายที่ทำผิดก่อน แต่เขาเชื่อว่าลูกชายของเขาไม่มีทางพูดจาแบบนี้โดยไม่มีเหตุผล
“การที่องค์หญิงเอาอาหารบำรุงสุขภาพมาให้ฮูหยินรอง ข้ารู้สึกดีใจจริงๆ แต่ฉินซวินกลับต่อยข้าโดยไม่มีเหตุผล ข้าผิดอะไร”
เจาหยางยิ่งคิดยิ่งโมโห เจตนาดีของเขากลับถูกคนอื่นเข้าใจผิดเช่นนี้ เขาจะไม่โมโหได้อย่างไร
จิตใจของฉินซวินเต็มไปด้วยไฟแห่งความโกรธ เขาไม่ฟังสิ่งที่เจาหยางพูด ในขณะที
