่เขาจะต่อยหน้าเจาหยางอีกหมัดหนึ่ง ฉินเฟยหยางก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเจาหยางเพื่อห้ามหมัดของลูกชาย
“ซวินเอ๋อร์ อย่าวู่วามนะ!” ฉินเฟยหยางจ้องฉินซวินตาเขม็ง จากนั้นก็หันไปมองเจาหยาง “คุณชายเจา เมื่อครู่ท่านพูดว่า…ที่องค์หญิงนำมา…คืออาหารบำรุงสุขภาพหรือ”
เจาหยางยิ้มเยาะ “เมื่อก่อนที่ข้าเคยบอกพวกท่านเรื่องอาหารบำรุงสุขภาพที่ช่วยรักษารอยแผลเป็นได้ เป็นสูตรที่องค์หญิงบอกข้า! ตอนนี้นางนำอาหารบำรุงสุขภาพมา อาการของฮูหยินรองจะต้องดีขึ้น แต่ฉินซวิน กลับไม่มองเห็นในความปรารถนาดีของผู้อื่น กล้าลงไม้ลงมือกับข้า!”
“เจ้า…” เดิมฉินซวินตั้งใจจะต่อว่า แต่เมื่อคำพูดของเจาหยางดังถึงหูของเขาทำให้เขาตัวสั่น
“เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ”
ก่อนหน้านี้ไม่นาน เจาหยางได้สูตรอาหารบำรุงสุขภาพมาสูตรหนึ่งซึ่งใช้รักษารอยแผลเป็นได้ ที่เขามาวันนี้ก็เพื่อพูดเรื่องนี้! เขาต้องการไปจวนแม่ทัพกับฉินเฟยหยางเพื่อบอกสูตรนี้แก่น่าหลานฉางเฉียน ดังนั้น เรื่องอาหารบำรุงสุขภาพ จึงไม่ใช่เรื่องที่ฉินซวินไม่รู้จัก
“อย่างนี้นี่เอง” ฉินเฟยหยางยิ้ม “องค์หญิงไม่ใช่คนเลวร้ายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คงไม่มีทางคิดทำร้ายผิ่นเหยา อีกอย่างยังมีฉินอี๋อยู่เป็นเพื่อนผิ่นเหยา จึงไม่ต้องกังวลเกินไป ซวินเอ๋อร์ ครั้งนี้เจ้าบุ่มบามเกินไป เลยเผลอทำร้ายคุณชายเจาเข้า”
ฉินซวิน “…”
องค์หญิงอันธพาลนั่น…กลายเป็นคนดีแล้ว? เขาไม่อยากจะเชื่อ?
“ท่านพ่อ…ทำไมท่านถึงเชื่อใจองค์
