ด้ยินเสียงหัวเราะมีความสุขของเฟิงเทียนอวี้ ตั้งแต่ฮองเฮาสิ้นพระชนม์ เขาก็ไม่เคยหัวเราะแบบนี้อีกเลยหลินกงกงส่ายหน้าแล้วถอนหายใจมีคนที่รักแต่ไม่อาจอยู่เคียงกันไปชั่วชีวิต สำหรับคนที่ยังหายใจอยู่ มันทุกข์ทรมานแค่ไหน ถ้าไม่ได้ทำเพื่อองค์หญิง เห็นทีฝ่าบาทคงตามน่าหลานฮองเฮาไปนานแล้ว คงจะไม่…ฝืนสังขารทนทรมานตัวเองแบบนี้…ประตูจวนสกุลฉินเฟิงหรูชิงจูงมือน้อยๆ ของไต้เอ๋อร์มายืนอยู่ที่หน้าประตูยามเฝ้าประตูสองนายเห็นเฟิงหรูชิงเข้ามาใกล้ สีหน้าไม่สู้ดีพวกเขาตัวสั่นจนพูดอะไรไม่ออก“องค์…องค์หญิง พ่ะย่ะค่ะ?”เฟิงหรูชิงยิ้ม “ข้าได้ยินว่าป้าสะใภ้ข้ามาที่บ้านสกุลฉิน ข้าเลยตั้งใจมารับนางกลับไป ช่วยไปแจ้งให้ข้าหน่อยได้หรือไม่”“ได้พ่ะย่ะค่ะ”ยามตอบรับแบบงุนงง เขากลับหลังแล้วเดินเข้าไปในจวนอย่างรวดเร็วราวในเรือนรอง มุ้งปลิวไสว บรรยากาศเงียบสงบฉินอี้นั่งอยู่ข้างเตียง นางจับมือของหญิงที่นอนอยู่บนเตียงเบาๆ พูดปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ผิ่นเหยา เจ้าอย่าคิดมากเลยนะ สุขภาพของเจ้าสำคัญที่สุด”สีหน้าของหญิงผู้นั้นซีดขาว นางนั่งพิงหัวเตียง สีหน้าเศร้าโศกและจนใจ………………………..
ตอนที่ 128 ฮูหยินรองของสกุลฉิน (3)
เมื่อมองดูหญิงสาวเดินจากไป เฟิงเทียนอวี้ก็อดยิ้มไม่ได้ “เด็กคนนี้ยังอุตส่าห์ย้ำให้ข้าดื่มเหล้ากานั้น เอาเถอะๆ ใครก็ได้ไปเอาเหล้าที่องค์หญิงเอามาถวายข้าออกมาซิ”
นี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่เฟิงหรูชิงมอบให้เขา เขาเสียดายท
