านอยู่นั้น มีเสียงแห่งความดีใจดังลั่นไปทั่วทั้งจวน
“ท่านแม่ทัพเฒ่า ท่านแม่ทัพ คุณหนูกลับมาแล้ว คุณหนูกลับมาแล้วและยังพาองค์หญิงกลับมาด้วยขอรับ!”
เมื่อเสียงนี้ดังจากกลางสวนมาถึงห้องโถงใหญ่ แม่ทัพเฒ่าตัวสั่นและรีบลุกยืนขึ้น ลมหายใจของเขาแรงและไม่เป็นจังหวะ หน้าแดงเพราะความตื่นเต้น
“ชิงเอ๋อร์กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว? ไต้เอ๋อร์ก็กลับมาแล้ว? ฉางเฉียน ข้าได้ยินถูกต้องหรือเปล่า พวกนางกลับมาแล้วใช่หรือไม่”
น่าหลานฉางเฉียนรู้สึกโล่งอก เขาพูดด้วยความดีใจ “ท่านพ่อ ข้าก็ได้ยินเหมือนกัน พวกนางกลับมาแล้ว!”
“เร็ว! พวกเรารีบไปรับพวกนางกันเถอะ!”
แม่ทัพเฒ่าไม่สนใครทั้งนั้น เขารีบเดินออกจากห้องโถงไป
ร่างกายของเขาดูแข็งแรงอย่างน่าเหลือเชื่อ เดินเร็วราวกับเหาะไป เพียงพริบตาเดียวก็หายไปจากตรงหน้าน่าหลานฉางเฉียนแล้ว
……………………………….
ตอนที่ 124 บุญคุณความแค้นมลายไปไวดุจสายลมพัดผ่าน (1)น่าหลานฉางเฉียนจ้องมองดูแม่ทัพเฒ่าเดินออกไป รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา ในเวลานั้นเอง บุญคุณความแค้นทั้งหมดล้วนมลายไปไวดุจสายลมพัดผ่าน ไม่ค้างคาในจิตใจของเขาในเมื่อเขาทำเป็นไม่สนใจไยดีองค์หญิงไม่ได้ แล้วเขา…จะถือสาความผิดที่นางเคยทำไว้ในอดีตทำไมอีก ขอเพียงครั้งนี้นางไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง สิ่งผิดพลาดในอดีตก็ให้มันแล้วๆ ไป…ด้านในจวนแม่ทัพเฒ่าเดินอย่างรวดเร็ว แม้แต่ไม้เท้าที่เขาใช้ติดตัวตลอดก็ยังโยนทิ้ง สิ่งที่เขาเห็นเป็นอย่างแ
