ล้วไม่ว่าสัตว์วิเศษหรือมนุษย์ก็มีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกัน ท่านอย่าไปเอาอย่างคนข้างนอกที่ใช้แรงงานทาสสัตว์วิเศษ”………………………………………..
ตอนที่ 124 บุญคุณความแค้นมลายไปไวดุจสายลมพัดผ่าน (1)
น่าหลานฉางเฉียนจ้องมองดูแม่ทัพเฒ่าเดินออกไป รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา ในเวลานั้นเอง บุญคุณความแค้นทั้งหมดล้วนมลายไปไวดุจสายลมพัดผ่าน ไม่ค้างคาในจิตใจของเขา
ในเมื่อเขาทำเป็นไม่สนใจไยดีองค์หญิงไม่ได้ แล้วเขา…จะถือสาความผิดที่นางเคยทำไว้ในอดีตทำไมอีก ขอเพียงครั้งนี้นางไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง สิ่งผิดพลาดในอดีตก็ให้มันแล้วๆ ไป
…
ด้านในจวน
แม่ทัพเฒ่าเดินอย่างรวดเร็ว แม้แต่ไม้เท้าที่เขาใช้ติดตัวตลอดก็ยังโยนทิ้ง สิ่งที่เขาเห็นเป็นอย่างแรก คือพวกสัตว์วิเศษที่ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่กลางสวน พวกสัตว์วิเศษยืนเรียงอย่างเป็นระเบียบ ราวกับทหารที่ผ่านการฝึกวินัยมาดี แม่ทัพเฒ่าน่าหลานตะลึง เขาหยุดเดิน สายตาดูว่างเปล่า ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“ท่านปู่!” ทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากตรงหน้า
ผู้เฒ่าน่าหลานเงยหน้ามอง จึงเห็นหมาป่าสีขาวเดินมาจากด้านหลังของฝูงสัตว์วิเศษด้วยท่าทีงามสง่าไม่ช้าไม่เร็ว
เฟิงหรูชิงกอดไต้เอ๋อร์เอาไว้ด้านหน้า นางกระโดดลงแล้วเดินไปทางผู้เฒ่าน่าหลานอย่างไม่รีบร้อนใบหน้าของนางมีรอยยิ้มน้อยๆ น้ำเสียงนุ่มนวล ช่างน่าอภิรมย์
“ท่านตา ครั้งนี้ข้าทำให้ท่านต้องเป็นห่วง”
นางก็แค่อยากออกไปจับสัตว์วิเศษมาใช
