เจ้ายุทธ์วิบัติเพ่งจิตอย่างถี่ถ้วน แต่ก็ไม่อาจสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมรรคาจารย์ได้ เขาจึงทำได้เพียงจับจองไปยังตัวของผิงอัน
“มรรคาจารย์ถึงขั้นมาเฝ้าคุ้มครองเด็กคนนี้โดยเฉพาะ แสดงว่าเด็กคนนี้ย่อมไม่ธรรมดา”
เขาใช้ดวงตาทั้งสี่จับจองไปที่ผิงอัน ตั้งใจจะมองทะลุความลับของอีกฝ่าย ขณะที่เขาตั้งใจจะยกมือเพื่อดึงผิงอันเข้ามา ทันใดนั้นเอง เขากลับรู้สึกถึงบางสิ่งแล้วหันศีรษะไปตามสัญชาตญาณ
เห็นเพียงแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาจากสุดขอบฟ้าดิน ทะลวงผ่านพายุทรายไปตลอดทาง สังหารวังวนแห่งมิติเวลาทีละสาย พุ่งเข้ามาสังหารเขาอย่างที่ไม่อาจต้านทานได้
เจ้ายุทธ์วิบัติรีบยกมือขึ้นสะบัดออกในทันที ดวงตานักษ์ทั่วฟากฟ้าต่างก็เพ่งมองไปยังลำแสงสีทองสายนั้น ทันใดนั้น แสงสีทองก็เพิ่มความเร็วอย่างฉับพลัน ราวกับพลังที่ไร้รูปแฝงอยู่ในฟ้าดินถูกชนจนแตกกระจาย กลายเป็นเงาที่แตกละเอียด
ตูม!
ลมแรงพัดกระหน่ำ ชุดคลุมสีดำของเจ้ายุทธ์วิบัติถูกลมพัดจนกระพือเสียงดัง ราวกับเปลวเพลิงที่ไหวสะบัดกลางลมพายุ พื้นดินด้านล่างถูกบดขยี้จนแหลก ผิงอันมีเกราะป้องกันพลังอาคมทำให้รอดพ้นจากภัย ภูเขาที่อยู่ใต้ตัวเขาแตกสลายทำให้เขาลอยตัวอยู่กลางอากาศ
ดวงตาทั้งสี่ของเจ้ายุทธ์วิบัติเบิกโพลง สั่นไหว ภายในดวงตาสะท้อนร่างเงาของเจียงฉางเซิง เจียงฉางเซิงหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ฝ่ามือขวาห่างจากใบหน้าของเขาไม่ถึงสิบสองชุน ภายใต้แรงกดดันอันรุนแรงของเจียงฉางเซิง
