พลังที่ไร้รูปของเขากลับจับตัวกันแล้วปรากฏจนดูเหมือนผลึกแก้วโปร่งใสที่ห่อหุ้มร่างเขาไว้
เจ้ายุทธ์วิบัติขมวดคิ้วแน่น จากนั้นเอ่ยเสียงเย็นว่า “ท่านช่างแตกต่างจากเมื่อครู่ ตัวจริงมาแล้วหรือ”
เจียงฉางเซิงไร้ซึ่งสีหน้า เอ่ยว่า “แค่ฆ่าเจ้า ไยต้องใช้ตัวจริงของข้าเล่า”
ทันทีที่คำพูดจบลง ฝ่ามือของเขาก็ผลักออกไปข้างหน้าอย่างรุนแรง
ตูม!
พลังที่ไร้รูปรอบตัวเจ้ายุทธ์วิบัติแตกสลายในชั่วพริบตา แรงกระแทกอันน่ากลัวกวาดล้างแดนต้องห้ามบรรพกาล ทำให้ฟ้าดินทั้งผืนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หากมองจากท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว จะเห็นพายุแผ่ขยายออกอย่างรวดเร็วบนทวีปที่ลอยอยู่อย่างเงียบ ๆ ทั้งทวีปสั่นสะเทือนราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ
ภายในหมู่บ้านร้างที่พังพินาศ เหวินไท่ชูหันหน้าไปยังแดนต้องห้ามบรรพกาล สีหน้าของเขาดูผิดปกติยิ่งนัก แรงกดดันรุนแรงเหลือเกิน!
เจ้าตัวก่อกรรมนั้นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ! เขาไม่สนใจว่าระหว่างมรรคาจารย์หรือเจ้ายุทธ์วิบัติผู้ใดจะชนะ เพราะไม่ว่าผู้ใดตายสำหรับเขาแล้วก็ล้วนเป็นการกำจัดภัยให้กับมหาจักรวาลทั้งสิ้น ยิ่งถ้าทั้งสองฝ่ายต่างบาดเจ็บจะเป็นการดีที่สุด!
พายุฝุ่นมืดฟ้ามัวดินพัดเข้ามาปกคลุมร่างของเหวินไท่ชู ปกคลุมหมู่บ้าน และกระทั่งปกคลุมฟ้าดินในแดนต้องห้ามบรรพกาล
เจียงฉางเซิงใช้มือข้างเดียวบีบคอเจ้ายุทธ์วิบัติแล้วยกเขาขึ้นเหนือศีรษะ ดวงตายักษ์ทั่วท้องฟ้าเผยสีหน้าที่เจ็บปวดออกมา
“
