“ชิงหลิง” เฟิงหรูชิงเพิ่งเดินเข้าจวนมาก็มองไปเห็นชิงหลิง นางรีบตระโกนเรียกชิงหลิงเพื่อถามว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นกับถนนทิศใต้ ทำไมจู่ๆ ถึงเงียบเหงาวังเวงแบบนี้”
ชิงหลิงอึ้ง นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนขานตอบว่า “องค์หญิง ถนนทิศใต้ไม่ได้เงียบเหงาหรอกเพคะ เป็นเพราะคนพวกนั้น…รู้ว่าองค์หญิงย้ายออกมาอยู่ที่นี่ พวกเขาเลยเดินอ้อมจวนองค์หญิงเพคะ”
“…”
เฟิงหรูชิงสีหน้าเจื่อน ในสายตาของคนทั้งโลก นางน่ากลัวขนาดนี้เชียวหรือ
“ข้าน่ากลัวมากใช่หรือไม่” เฟิงหรูชิงถามด้วยสีหน้าเจื่อนๆ
ชิงหลิงพยักหน้า “เมื่อห้าปีก่อน เด็กคนนึ่งไม่ทันระวังวิ่งชนองค์หญิง เลยโดนองค์หญิงสั่งคนให้จับเขาไปตีเกือบตาย คนของจวนแม่ทัพมาเจอเข้าเลยเข้ามาช่วยเด็กคนนั้นไว้เพคะ และเมื่อสามปีก่อน องค์หญิงแย่งซื้อเครื่องประดับกับคนในร้านขายเครื่องประดับ เป็นเพราะเจ้าของร้านถือหลักใครมาก่อนได้ก่อน เครื่องประดับนั้นเลยขายให้คนอื่นไป สุดท้ายองค์หญิงเลยสั่งให้คนพังร้านทิ้ง แล้วเล่นงานเจ้าของร้านเสียจนบาดเจ็บสาหัสเพคะ”
ตอนที่ 50 ประกาศจากองค์หญิง (2)
“แล้วยังมี…”
ชิงหลิงตั้งใจจะพูดต่อ แต่เฟิงหรูชิงฟังต่อไม่ไหวแล้ว นางรีบขัดจังหวะชิงหลิง
“ไม่ต้องพูดแล้ว เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว”
