“นางช่วยข้าไว้ แปดปีมานี้ข้าตอบแทนบุญคุณให้เจ้ามากพอแล้ว ถ้าเจ้าไม่เอาป้ายเลือดเหล็กมาคืนให้ข้า ต่อไป…ข้าเจอเฟิงหรูซวงกับหลิวอวี่เมื่อไหร่ ข้าจะตีพวกเขาเมื่อนั้น ต่อให้ข้าตีพวกเขาจนตาย จะมีใครกล้าว่าอะไรข้า”
แต่ไรมานางคืออันธพาลแห่งแคว้นหลิวอวิ๋น คนที่ถูกนางรังแกมีนับไม่ถ้วน ต่อให้นางตีเฟิงหรูซวงกับหลิวอวี่จนตาย ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ!
หลิวหรงเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจกระวนกระวาย นางมองดูเฟิงหรูชิงที่มีสีหน้าโหดเ**้ยม แววตาของหลิวหรงแฝงความรู้สึกหวาดกลัว
เด็กคนนี้…เปลี่ยนไปจริงๆ เพราะอะไรกัน หรือว่าตอนนางหมดสติไป ฝันเห็นน่าหลานเยียน?
น่าหลานเยียน!
จู่ๆ หลิวหรงก็นึกบางอย่างขึ้นได้ นางกัดฟันแน่น
นางจิ้งจอกที่สมควรตายนั่น ยั่วยวนฝ่าบาทให้หลงใหลหัวปักหัวปำยังไม่พอ ตอนนี้ตายไปแล้วยังตามราวีนางอีก!
ตอนที่ 48 การประจันหน้ากับหรงกุ้ยเฟยเป็นครั้งแรก (3)
“ชิงเอ๋อร์ เจ้าอยากได้ป้ายเลือดเหล็ก ข้าคืนให้ก็ได้ ทำไมเจ้าต้องสงสัยในความจริงใจที่พวกเรามีให้เจ้าด้วย” หลิวหรงตั้งสติได้ นางจึงมองดูเฟิงหรูชิงด้วยสายตาที่ผิดหวังอีกครั้งหนึ่ง “ต่อไปเจ้าจะต้องเสียใจ เจ้าจะเข้าใจว่า นอกจากพวกเรา ไม่มีใครหวังดีกับเจ้าอีกแล้ว”
