“มีคุณปู่คนหนึ่งตะโกนขายอยู่ที่ถนน ไต้เอ๋อร์ชิมแล้วว่าอร่อยดี ก็เลยซื้อมาให้ท่านพ่อท่านแม่กินเจ้าค่ะ” ไต้เอ๋อร์เบ้ปากน้อยใจ ก้มหน้าคอตก “ไต้เอ๋อร์ทำอะไรผิดหรือไม่เจ้าคะ”
ประโยคนี้เฟิงหรูชิงเป็นคนสอนนาง ถึงแม้สติปัญญาของไต้เอ๋อร์จะไม่สมบูรณ์นัก แต่นางก็ไม่ได้ปัญญาอ่อน จึงพูดประโยคนี้ซ้ำให้น่าหลานฉางเฉียนฟังได้อย่างที่เรียนรู้มา
น้ำเสียงของน่าหลานฉางเฉียนอ่อนลง “ไต้เอ๋อร์ไม่ได้ทำอะไรผิด นี่เป็นเรื่องดีต่างหาก ผลไม้นี่มีค่ามีราคามาก ไต้เอ๋อร์คงโชคดีเลยซื้อมันมาได้สบายๆ แต่ไต้เอ๋อร์บอกพ่อได้หรือไม่ ว่าคุณปู่คนนั้นอยู่ที่ไหน”
