นางกลัว กลัวว่าจะโดนรังแกอีก ความเจ็บปวดแบบนั้นนางไม่อยากเผชิญอีกแล้ว
“ถ้าข้าอยากรังแกเจ้าจริงๆ ข้าคงไม่ช่วยเจ้าไว้ ถ้าเจ้ากินผลไม้นี้ลงไป ขอรับรองว่าต่อไปข้าจะไม่รังแกเจ้าอีกเลยดีหรือไม่”
สายตาของน่าหลานไต้เอ๋อร์เคลื่อนจากใบหน้าของเฟิงหรูชิงมามองที่ผลเทียนหลิงกั่ว เสียงกลืนน้ำลายดังออกมาจากลำคอของนาง
นางทนไม่ไหว ยื่นมือน้อยๆ ออกไปที่ผลเทียนหลิงกั่วอย่างระมัดระวัง
ดูเหมือนนางยังหวาดกลัวเฟิงหรูชิงอยู่บ้าง ในดวงตากลมโตมีความขลาดกลัว จนกระทั่งนางหยิบผลเทียนหลิงกั่วไว้ในมือของตนเองได้ นางจึงรู้สึกวางใจ
คราวนี้ ญาติผู้พี่ไม่ได้รังแกนาง
“กินสิ” เฟิงหรูชิงเอามือเท้าคางมองดูน่าหลานไต้เอ๋อร์ด้วยรอยยิ้ม
น่าหลานไต้เอ๋อร์กัดผลไม้เข้าไปคำหนึ่ง น้ำอันหวานฉ่ำแผ่ซ่านไปในปาก ทำให้นางรู้สึกมีความสุขมาก
ตอนที่ 40 น่าหลานไต้เอ๋อร์ (4)
อาจเป็นเพราะเทียนหลิงกั่วอร่อยมากเหลือเกินจึงทำให้น่าหลานไต้เอ๋อร์ไม่รู้สึกกลัวเหมือนตอนแรก ใบหน้าของนางมีรอยยิ้มน่ารัก “หวานจังเลย”
“ไต้เอ๋อร์ เย็นป่านนี้แล้วทำไมยังมาอยู่ข้างนอก”
น่าหลานไต้เอ๋อร์กะพริบตาอันกลมโต ก้มหน้าสลด “พี่ชายข้า …อารมณ์ไม่ดี ไต้เอ๋อร์จะไปซื้อขนมกุ้ยฮวา มาให้พี่ชายกิน แต่ไต้เอ๋อร์หาร้านไม่เจอ”
