ที่จริง เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องช่วยเฟิงหรูชิงไว้ ทั้งๆ ที่ผู้หญิงคนนี้รังแกไต้เอ๋อร์เสียจนน่าเวทนา!
อาจเป็นเพราะ…นางคือสายเลือดคนเดียวที่ท่านน้าเหลือไว้ เขาคงมองดูนางตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้
หรือเป็นไปได้ว่า…เพราะคำพูดที่นางพูดกับเฟิงหรูซวงในโรงค้าสัตว์ ทำให้เขาเกิดความมั่นใจว่า บางทีนางอาจเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ?”
แต่เขาไม่กล้าเดิมพัน เพราะหากเดิมพันไปแล้ว สิ่งที่รอคอยคนในจวนแม่ทัพ คือความผิดหวังเสียใจซ้ำรอย
เฟิงหรูชิงยืนอยู่ที่เดิม สายตามองตามชายหนุ่มที่เดินจากไป
ใจของนางในตอนนั้นเต็มไปด้วยความสงสาร
นางสงสารน่าหลานไต้เอ๋อร์ที่ถูกรังแกซ้ำๆ และยิ่งสงสาร…แม่ทัพเฒ่าที่อายุมากแล้วแต่ยังถูกทำให้โมโหถึงเพียงนี้
“ดูท่า หลังจากข้าจัดการเรื่องที่จวนองค์หญิงเรียบร้อยแล้ว ควรไปเยี่ยมคารวะที่จวนแม่ทัพสักครั้ง แต่ไม่รู้ว่าท่านตาเห็นข้าแล้วจะโมโหจนหมดสติหรือไม่”
ตอนที่ 30 เพื่อได้นอนกับกั๋วซือ (1)
ข่าวเฟิงหรูชิงถูกลอบฆ่าถูกรายงานถึงเฟิงเทียนอวี้อย่างรวดเร็ว เดิมเฟิงเทียนอวี้กำลังสนทนากับ ขุนนางใหญ่ในห้องทรงพระอักษร พอได้ยินข่าวเฟิงเทียนอวี้อโมโหเป็นอย่างมาก เหล่าขุนนางพากันตกใจไม่พูดไม่จา ในเวลานี้ไม่มีใครกล้าทำให้เขารู้สึกโมโหยิ่งขึ้น
“ไปสืบ รีบไปสืบให้กระจ่าง ข้าอยากรู้ว่าใครมันกล้าขนาดนี้ แม้แต่ลูกสาวข้ายังกล้าลงมือ!”
