แต่ลูกสาวคนนี้กลับไม่เข้าใจความเป็นห่วงของเขา ถ้าไม่ทะเลาะกับเขาก็ทำเมินไม่สนใจหรือแม้กระทั่งในใจของนาง ฐานะของเฟิงหรูชิงอยู่สูงกว่าเขา ถึงแม้จะเป็นพ่อผู้ให้กำเนิด
ภาพอดีตสารพัดที่ปรากฏขึ้นในความทรงจำของเขา เขาหัวเราะเฝื่อนๆ หนึ่งที ก็ยังดี ยังดีที่ตอนนี้ลูกสาวคนนี้เข้าใจอะไรมากขึ้นแล้ว เพราะอย่างนี้ต่อไปเขาคงมีหน้าไปพบกับเยียนเอ๋อร์ได้
…
จวนองค์หญิง ชิงหลิงยืนอยู่หน้ากรงสัตว์ กำลังปะทะสายตากับหมาป่าสีขาวที่ถูกขังอยู่ในกรง นางมองดูหมาป่าสีขาวราวหิมะตัวนี้อย่างอึ้งๆ แล้วหันมองดูเฟิงหรูชิงอย่างมึนงง “องค์หญิง ท่านนำหมาป่าตัวนี้มาจากที่ไหนเพคะ”
“เฟิงหรูซวงซื้อให้น่ะ”
เฟิงหรูชิงเอามือจับที่คาง ครั้งนี้ เฟิงหรูซวงเสียเงินไปไม่น้อย ทำให้นางอารมณ์ดีขึ้นมาทันที
“ชิงหลิง หลิวลี่ พวกเจ้าดูหมาป่าตัวนี้ให้ดี ถ้ามันมีอาการกระวนกระวาย ให้รีบมาบอกข้า”
หมาป่าตัวนี้เป็นสัตว์วิเศษระดับสาม ในทวีปนี้มีความสามารถเท่ากับเจินอู่ ลำพังพละกำลังของ เฟิงหรูชิงในตอนนี้ ยังไม่มีทางกำราบหมาป่าสีขาวตัวนี้ได้ ทำได้เพียงขังมันไว้ในกรงก่อน
“แต่ว่า…” ชิงหลิงทำหน้าน่าสงสาร “หมาป่าสีขาวตัวนี้ มันจ้องมาที่บ่าวตลอดเลยเพคะ”
ทำราวกับว่านางแย่งของกินมันมาอย่างไรอย่างนั้น
