“นี่ก็ดึกมากแล้ว เจ้าควรกลับไปได้แล้ว พรุ่งนี้ตอนบ่ายเจ้ามาหาข้าได้” หนานเสียนมองเฟิงหรูชิงด้วยแววตาที่ซ่อนความรู้สึกไว้อย่างลึกซึ้ง “หากเจ้ามีปัญหาเกี่ยวกับการฝึกตบะ ก็มาถามข้าได้ตลอดเวลา”
เมื่อพูดถึงจุดนี้ หนานเสียนก็เงียบไปสักครู่ก่อนจะพูดต่อไปว่า “ถ้าเจ้าอยากเห็นข้าถอดเสื้อผ้าจริงๆ รอให้เจ้าฝึกจนถึงระดับเทียนอู่ได้ ข้าก็จะสนองให้เจ้าอย่างที่เจ้าต้องการ”
ระดับชั้นความสามารถในทวีปมีทั้งหมดสิบระดับ ไล่จากระดับต้นไปคือ ชูอู่ ตี้อู่ เจินอู่ หลิงอู่ เสวียนอู่ เทียนอู่ เซิ่งอู่ อู่หวาง อู่ตี้ และอู่เสิน
ถ้าอาศัยพรสวรรค์ของเฟิงหรูชิงคนเดิม กว่าจะไปให้ถึงระดับนั้นได้ไม่รู้ต้องรอถึงชาติไหน แต่บัดนี้ นางไม่ใช่เฟิงหรูชิงคนเดิมแล้ว ขอเพียงนางพยายามเพียงพอ ระดับเทียนอู่คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
“กั๋วซือ เจ้ารับปากข้าแล้วนะ จะมากลับคำทีหลังไม่ได้” เฟิงหรูชิงยิ้มตาหยี
“ไม่อย่างนั้น ข้าจะไม่ใช่แค่ถอดเสื้อผ้าเจ้า แต่จะปล้ำเจ้าแทน”
หนานเสียนมองเฟิงหรูชิงด้วยท่าทีสงบ “หากเจ้าเอาชนะข้าได้ ต่อให้ต้องนอนกับเจ้าก็ไม่เห็นเป็นไร”
แม้ว่าเฟิงหรูชิงไม่รู้ว่าความสามารถของหนานเสียนอยู่ระดับไหน แต่ดูจากความนับถือที่เสด็จพ่อมีให้เขา กั๋วซือคนนี้คงมีความสามารถไม่เบา หากคิดจะเอาชนะเขา เรื่องนี้…ดูท่าคงเป็นเรื่องยาก
“งั้นให้ข้าถอดเสื้อผ้าเจ้าก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกทีนะ”
