ถ้าไม่เป็นเพราะเขาไม่ได้กินยาวิเศษมานานหลายปี หิวจนไม่มีแรงแล้วละก็ ป่านนี้…ป่านนี้เขาคงตีกลับไปแล้ว หญิงมนุษย์ที่น่ารังเกียจผู้นี้ มาตีก้นเขาก่อน ซ้ำยังบังคับให้เรียกแม่
มันรังแกกันเกินไปแล้ว
“ว่ามาซิ ถ้าข้าปลูกยาวิเศษให้พวกเจ้า แล้วข้าจะได้อะไร”
ฝูเฉินมองดูเฟิงหรูชิงอย่างระแวดระวัง “ไม่ว่าตอนไหน ยาวิเศษก็เป็นของทรงคุณค่า อีกอย่าง ตอนนี้ข้ากับชิงหานมีแรงน้อยมาก พวกข้ากินยาวิเศษได้ไม่เยอะหรอก เวลาพวกข้ากินอิ่ม ยาวิเศษที่เหลือเจ้าก็เอาไปใช้อย่างอื่นได้…”
เมื่อเห็นว่าเฟิงหรูชิงเริ่มมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ น้ำเสียงของฝูเฉินก็ดูลนลานขึ้นทันที
“อย่างเช่น…ถ้ากินยาวิเศษเข้าไปเยอะๆ พลังของเจ้าก็จะเพิ่มขึ้นมาก แถมยังช่วยลดความอ้วน ทำให้ดูผอมเพรียวและปราดเปรียวขึ้น ข้ามีตำราอาหารบำรุงสุขภาพที่หัวหน้าพรรคเภสัชเทพทิ้งไว้ ถ้าเอายาวิเศษไปทำเป็นอาหารบำรุงละก็ ไม่เพียงทำให้ร่างกายของเจ้าดีขึ้น แต่ยังช่วยให้การฝึกตบะของเจ้าสำเร็จง่ายขึ้นด้วย”
เดิมทีของแบบนี้เขาไม่ยอมเอาออกมาแน่ คิดเพียงแค่ให้มนุษย์ผู้นี้เป็นทาสปลูกยาเท่านั้น แต่มนุษย์ผู้นี้ช่างดุร้ายเหลือเกิน หากเขาไม่มีสิ่งตอบแทนให้อย่างเพียงพอ นางคงไม่ยอมหาอาหารให้พวกเขาแน่ๆ
ตอนที่ 8 ถอนคืนจดหมายหย่า? (1)
เฟิงหรูชิงหยีตา ปิดปากไม่พูดจา
