ตอนที่ 3 องค์หญิงม่าย (3)
เฟิงเทียนอวี้ขมวดคิ้วไม่พอใจ “หรงกุ้ยเฟย ชิงเอ๋อร์เพิ่งฟื้น ต้องงดของคาว ข้าสั่งให้ห้องเครื่องต้มข้าวต้มไว้แล้ว”
“ฝ่าบาท” หลิวหรงมีท่าทีลนลาน นางเกรงว่าเฟิงเทียนอวี้จะพิโรธจึงรีบคุกเข่าลง “ขอฝ่าบาทอย่าทรงกริ้ว แต่…แต่ชิงเอ๋อร์ขาดเนื้อไม่ได้เพคะ ถ้าไม่มีรสชาติของเนื้อสัตว์เลย นางจะอารมณ์เสีย ตอนนี้นางเพิ่งฟื้น หากโมโหเป็นฟืนแล้วสุขภาพจะเป็นอย่างไรเพคะ ถึงตอนนั้นคนที่เสียใจไม่ใช่ฝ่าบาทกับหม่อมฉันหรือเพคะ”
เฟิงอวี้เทียนมองดูเฟิงหรูชิงด้วยท่าทีกระอักกระอ่วนใจ “ชิงเอ๋อร์ เจ้าฟังพ่อนะ พอเจ้าหายดีแล้วเจ้าอยากกินอะไรพ่อจะจัดให้เจ้าทุกอย่าง ตอนนี้ดูแลร่างกายให้ดีก่อนได้หรือไม่ลูก”
เฟิงหรูชิงหลับตาลงช้าๆ นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา
ในสายตาคนอื่น นี่คืออาการไม่พอใจของเฟิงหรูชิงที่มีต่อการกระทำของเฟิงเทียนอวี้ ดังนั้นจึงทำเป็นโกรธไม่ยอมพูดจา
แต่ความจริงแล้ว เมื่อสักครู่นี้ นางนึกเรื่องหรงกุ้ยเฟยจากความทรงจำขึ้นมาได้
แม่ของเจ้าของร่างเดิมเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน แต่ต้องจากโลกนี้ไปด้วยเหตุที่องค์หญิงนั้นคลอดยาก การที่ฮองเฮาสิ้นพระชนม์มิได้ทำให้ฮ่องเต้เกลียดชังองค์หญิงแต่อย่างใด ในทางกลับกันพระองค์อยากมอบสิ่งดีๆ ที่มีให้นางใจจะขาด
