่า “นายว่าอะไรนะ องเมียวจิ?!”
“ตื่นตูมอะไรกัน” เฟิ่งซานเหลือบมองเขา “มีอะไรบนโลกนี้ที่คุณซือทำไม่เป็นบ้าง”
ซังลู่ “…”
เรื่องต่อสู้กับเรื่องร้องเพลงมันเรื่องเดียวกันที่ไหน
แล้วการจะเป็นองเมียวจิย่อมต้องมีพรสวรรค์ด้วย!
ความพยายามที่ปราศจากพรสวรรค์นั้นไร้ประโยชน์
ซังลู่พูดตะกุกตะกัก “ถ้า ถ้าอย่างนั้น จริงๆ แล้วคุณซือเป็นคนตระกูลจีเหรอ”
ความเสื่อมโทรมของต้าซย่าหลังจากการจากไปของฮ่องเต้อิ้นนั้นมีสาเหตุหนึ่งมาจากการที่ตระกูลจีค่อยๆ ถอยออกไปด้วยเช่นกัน
ตระกูลมั่วและพันธมิตรพันกองทัพเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตระกูลจีจึงได้เร้นกายไม่ปรากฏตัว
“ไม่น่าจะใช่” เฟิ่งซานคิดอยู่ครู่หนึ่ง “พี่เก้า พี่คิดว่าคนที่คุณเสิ่นและครอบครัวกำลังตามหาคือคุณซือหรือเปล่า”
พวกเขาอยู่ในเมืองหลินมานานแล้วก็ไม่พบว่ามีองเมียวจิคนอื่นๆ อีก
จนกระทั่งเมฆดำก้อนสุดท้ายจางหายไป อวี้ซีเหิงถึงคลายคิ้วที่ขมวดติดกันก่อนพยักหน้าเห็นด้วย
“ถ้าอย่างนั้นพี่จะบอกเขาไหม” เฟิ่งซานถาม “ผมว่าพวกเขาดูเหมือนจะตามหาด้วยความร้อนใจอยู่นะ”
อวี้ซีเหิงเท้าคางพลางเอ่ยด้วยสีหน้าอ่อนโยน “เหตุใดต้องบอกเขาด้วยเล่า พวกเขาไร้มือไร้เท้าหรืออย่างไร เรื่องแค่นี้ก็ย