่ในรถก็หันไป “ใครเป็นคนคิดภารกิจ ช่วยดูอากาศบ้างได้ไหม!”
รองผู้กำกับเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก “โปรดิวเซอร์เป็นคนบอกให้โหลดเอาคลังคำถามมาจากพวกเกมไม่ใช่เหรอครับ”
โปรดิวเซอร์กุมศีรษะก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก
เขาโบกมือ “ข้ามอันนี้ไป ให้พวกเขาเดินไปหาข้างหน้าต่อ”
รองผู้กำกับพยักหน้า ขณะที่กำลังจะส่งสัญญาณบอกให้กล้องเดินไปด้านหน้า ก็ได้ยินเสียงตอบกลับดังผ่านหูฟัง
เสียงสดใสของหญิงสาวเอ่ยเนือยๆ แต่กลับน่าฟัง “เมนเทอร์หลินหมายความว่าถ้าฝนตก คุณก็จะเต้นท่ามกลางสายฝนอย่างนั้นเหรอ”
รองผู้กำกับมองโปรดิวเซอร์และผู้กำกับด้วยท่าทีฉงน
โปรดิวเซอร์สั่งเสียงนิ่ง “อย่าเพิ่งทำอะไร ดูสิว่าพวกเขาจะทำอะไรกัน”
เขาอยากให้ซือฝูชิงพูดให้มากขึ้นหน่อย แบบนี้จะได้เรียกเรตติ้งได้มากอีกหน่อย
“แน่นอน” หลินชิงเหยียนเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมซือฝูชิงถึงถามแบบนี้ “ขอแค่ฝนตกแล้วมีภารกิจที่ต้องทำ ฉันก็ต้องทำอยู่แล้ว ทำคะแนนให้เด็กฝึกตัวเองตั้งสามหมื่น ต่อให้ฉันเปียกก็ไม่เป็นไร”
ถึงแม้จะพูดแบบนั้น แต่ในใจเธอกลับไม่คิดเช่นนั้น
เธอจะเต้นท่ามกลางสายฝนได้อย่างไร
เพื่อทำคะแนนให้พวกเด็กฝึกอย่างนั้นเหรอ
เธอไม่ได้เป็นคนใจกว้างที่จะยอมทำให้ตัวเอ
