งเสียความงามเพื่อช่วยคนอื่นหรอกนะ
แต่แน่นอนว่าเบื้องหน้าเธอต้องทำตัวเป็นเมนเทอร์ที่ดีชอบช่วยเหลือคนอื่น
หลินชิงเหยียนฉีกยิ้มอีกครั้ง “ดังนั้นฉันถึงเสียดายที่วันนี้อากาศแจ่มใส คงไม่…”
“ในเมื่อเมนเทอร์หลินคิดแบบนั้น งั้นฉันก็จะพยายามช่วยคุณแล้วกัน” ซือฝูชิงยิ้มหยีจนดวงตาจิ้งจอกโค้งเรียว “ไม่ต้องใจร้อน ฉันช่วยคุณเรียกฝนได้”
“…”
ชั่ววินาทีนั้นทั้งกองพลันตกอยู่ในความเงียบ
รอยยิ้มของหลินชิงเหยียนแข็งทื่อขึ้นมาทันที
ไลฟ์ที่ถ่ายทอดสดอยู่แทบระเบิด
[??? ขอฝนบ้าบออะไรกัน]
[ซือฝูชิงเป็นเจ้าแม่ขอฝนตั้งแต่เมื่อไร]
[เหอะ ซือฝูชิงถูกประกอบมาจากเดนมนุษย์ไหนล่ะ ยังจะคิดขอฝน บ้าไปแล้วมั้ง]
[ขอฝน? ขอยังไง เธอจะขอเทพเบื้องบนหรือตั้งศาลบวงสรวงล่ะ]
[เมื่อกี้ฉันลองเปิดดูพยากรณ์อากาศแล้ว ด้านหน้าขึ้นว่าวันนี้เป็นวันที่สิบแปดเดือนสี่ อุณหภูมิในเมืองหลินสูงถึง 27 องศา แม้แต่ลมยังไม่มีด้วยซ้ำ]
หลินชิงเหยียนเกือบรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่ได้ “เมนเทอร์ซือ วันนี้พยากรณ์บอกว่าอากาศแจ่มใส ยิ่งไปกว่านั้นจะฝนตกหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะขอได้ งั้นคงต้องรอดูว่ามีชั้นเมฆลอยมาหรือเปล่าแล้วละ”
“เมนเทอร์ซือ เรื่องแบบนี้ไม่น่าตลกหรอก
