ใสศรัทธาสุดๆ “ชิงชิง กระดาษยันต์ของเธอ มันทลายมิติจริงๆ! มันลุกเป็นไฟได้! ซูเปอร์ไซย่าก็ยังไม่สุดยอดเท่าเธอเลย!”
ซือฝูชิง “…”
เธอจะบอกอวี้ถังอย่างไรดีว่าปรมาจารย์หยินหยางเป็นอาชีพที่จริงจังอาชีพหนึ่ง
นี่เป็นเพียงวิธีการที่ธรรมดามากๆ วิธีหนึ่งเท่านั้น
“กลับไปก่อน” ซือฝูชิงลูบศีรษะเธอแล้วยื่นชานมที่อยู่ในมือซ้ายให้ “ชานมของเธอ ดื่มซะตอนที่มันยังอุ่น”
อวี้ถังประคองแก้วชานมขนาดใหญ่พิเศษและสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในมือของเธอ เธอมึนงงไปหมด
เธอไม่เก่งภาษาศาสตร์ก็จริง แต่ก็พอรู้จักคำโบราณบางคำอยู่บ้าง
นี่มันเหมือนกับคำโบราณที่ว่า สังหารหวาสยงขณะที่สุรายังอุ่น[1] ไม่ใช่เหรอ!
“เธอคือซือฝูชิง?” ประธานหลิวกึ่งประหลาดใจกึ่งโมโห “เธอรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง นี่ฉันเลี้ยงคนพวกนั้นเสียข้าวสุกหรอกเหรอ!”
มีคนบุกเข้ามาแล้วยังไม่แจ้งเขาด้วยซ้ำ
“ฉันเอง” ซือฝูชิงเอนตัวลงไปและยิ้มน้อยๆ “แกตามหาฉันไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ฉันก็มาแล้วไง ดีใจมั้ย”
น่องของประธนหลิวเริ่มสั่น “เธอๆๆ…ฉันขอเตือนไว้ก่อน ฉันมีคนคุ้มครองอยู่นะ! เธอมีวิชาป้องกันตัวได้นิดหน่อยก็จริง แต่ต้องดูด้วยว่าจะสู้กับอำนาจได้มั้ย!”
เขา
