นหลิวได้แต่ต้องใช้มืออีกข้างต่อสายหาคุณนายเฉินอย่างยากลำบาก
อีกฝ่ายรับสายภายในหนึ่งวินาที
“ฮัลโหล ประธานหลิว ฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันส่งคนไปผิดตัว” คุณนายเฉินขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า “คุณวางใจได้ ฉันรับรองว่าจะส่งตัวซือฝูชิงให้คุณในวันนี้แน่ ยัยคนชั้นต่ำนี่นิสัยรุนแรงก้าวร้าว คุณไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนกับเธอ ต้องเข้มงวดกับเธอหน่อย ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่เชื่อฟัง”
เหลวไหล!
เธอรุนแรงก้าวร้าวจนเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดอยู่แล้ว
ในขณะที่ประธานหลิวกำลังจะเปิดปากด่า ซือฝูชิงก็พูดขึ้น “เปิดลำโพง”
เขากดเปิดมันอย่างสั่นเทา
“คุณนายเฉิน ไม่เจอกันนานเลยนะคะ”
เสียงจากปลายสายอีกฝั่งหยุดลงทันที
“ครั้งที่แล้วฉันยังให้บทเรียนคุณไม่มากพอ” ซือฝูชิงหัวเราะเบาๆ “ดูเหมือนคุณต้องการให้ตระกูลเฉินหายไปจากเมืองหลินโดยสิ้นเชิง ฉันช่วยคุณได้นะ”
ประธานหลิวตื่นตระหนกมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น
ทำ…ทำให้ตระกูลเฉินหายไป?
บ้าไปแล้วเหรอ!
ตระกูลจั่วยังพูดอย่างนั้นออกมาไม่ได้ ซือฝูชิงคิดว่าตัวเองเป็นใคร
“ซือฝูชิง อย่ามาขู่ฉันนะ!” คุณนายเฉินตกตะลึงไปสองสามวินาทีจากนั้นก็ด่าออกมาอย่างดุเดือดทันที “เธอคิดว่าเธอมัดตัวประธานหลิวไว้ได้แล้วจะสู้ตระกูลเ