ใจเต้นแรงไม่หยุด
“เข้าใจได้ๆ” สวี่ซีอวิ๋นสติกลับคืนมาแล้ว เขาพูดอย่างหยอกเย้า “ด้วยความงามของเมนเทอร์ซือซึ่งถือเป็นหนึ่งในจักรวาล ใครบ้างที่เห็นแล้วจะไม่ตะลึง”
สืออวี่กระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดหน้าไว้
ซือฝูชิงเงยหน้าขึ้น สายตาของเธอกวาดไปทางกลุ่มคนที่ออกันอยู่นอกห้องก่อนจะประสานเข้ากับสายตาของหลินชิงเหยียนพอดิบพอดี
หลินชิงเหยียนยังไม่ทันได้เก็บความเกลียดชังในสายตา เธอก็เห็นเด็กสาวเดินออกมา
วันนี้ซือฝูชิงสวมชุดเต้นเบาสบาย
มันไม่ใช่วัสดุราคาแพงอะไร แต่กลับขับเน้นรูปร่างของเธอได้เป็นอย่างดี
ซือฝูชิงเดินไปยืนตรงนั้นทันทีด้วยใบหน้าสดไร้เครื่องสำอางทำให้หลินชิงเหยียนกลายเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ไปในทันที
หลินชิงเหยียนอดถอยหลังก้าวหนึ่งไม่ได้
“เมนเทอร์หลิน บังเอิญจริงๆ เลย” ซือฝูชิงเป่าเส้นผมที่ปรกข้างแก้ม “หน้าคุณยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอ”
หลินชิงเหยียนเม้มปาก “เมนเทอร์ซือล้อเล่นแล้ว อาการแพ้จะหายไวได้ยังไง เมนเทอร์ซือไม่ต้องมองแล้ว”
“ก็จริง” ซือฝูชิงพยักหน้า “คุณหน้าตาไม่ดีเท่าฉัน รูปร่างก็เทียบไม่ได้ ฉันเองก็ไม่อยากจะมองคุณจริงๆ ฉันไปมองกระจกดีกว่า”
ปัง! เสียงหนึ่งดังขึ้น ซือฝูชิงปิดประตู
