ซือฝูชิงกลับเกิดแรงอาฆาต “ห้าม แตะ ต้อง!”
อวี้ซีเหิงเคลื่อนมือเบาๆ ไปตามแนวผมที่ชี้กระดก ครั้งนี้เขาลูบศีรษะเธอเลย
ซือฝูชิงยิ้มบาง “…”
ตานี่มันอะไรกัน
ไม่อยากให้เธอสูงหรือไง!
ซือฝูชิงหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวขึ้นรถ ตอนที่เธอกำลังจะนั่งลง เธอก็ยื่นมือออกไปสัมผัสเอวเขาอย่างรวดเร็ว
ตึงแน่น แข็งแรง อบอุ่น
อวี้ซีเหิงชะงักไปทันที ดวงตาหงส์ของเขาล้ำลึกขึ้นเล็กน้อย
ซือฝูชิงมองเขาด้วยสายตาสงบ “ฉันก็อยากจะลูบบ้าง ดีมาก็ดีตอบ”
ต้องบอกเลยว่าเขาฝึกกล้ามเนื้อมาดีมาก สัมผัสมันดีมากจริงๆ
ครั้งนี้ไม่ขาดทุน
เฟิ่งซาน “…”
เขาเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้าเสียแล้ว กลับไปเขาจะถูกฆ่าปิดปากไหมเนี่ย
เมื่อเฟิ่งซานเห็นว่าอวี้ซีเหิงไม่ได้ตอบสนองใดๆ หลังจากที่สับสนอยู่ครู่หนึ่งเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความเข้าไปในกลุ่มแชทกลุ่มหนึ่ง
[ถ้าฉันเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น พี่เก้าจะเก็บฉัน?]
ข้อความของเขาเหมือนตอร์ปิโดในน้ำลึกที่ระเบิดทำลายล้างนักดำน้ำทุกคน
[นายแย่แน่]
[ไม่คิดว่าเฟิ่งซานจะมีวันนี้เหมือนกันนะ เตรียมตัวตายได้เลย พอนายจบเห่แล้วฉันจะได้ไปปกป้องนายท่านบ้างแล้ว]
[นายท่านจะสับหรือจะนึ่งนายก่อนนะ? เฮ้อ ฉันคิดดูก่อนว่
