าะเด็กฝึกที่ไม่ได้เป็นญาติมิตรคนหนึ่งแน่นอน
บรรดาเด็กฝึกหกคนของซือฝูชิง ต้องไม่มีใครได้เดบิวต์เลยสักคน
หลินชิงเหยียนเม้มปากยิ้ม
ซือฝูชิงมีความอดทนสูงเหมือนกันแฮะ
แต่ท่าทางที่กล้าต่อกรกับโปรดิวเซอร์อย่างเปิดเผยในวันนั้นคงเป็นการต่อต้านที่ถูกกดดันมานานมากกว่า
ไร้ประโยชน์จริงๆ
แก๊งๆ!
ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะดังขึ้นมาจากบานกระจก
การเคลื่อนไหวของทุกคนภายในห้องซ้อมเต้นหยุดชะงักแล้วหันไปมองด้วยท่าทีประหลาดใจ
หญิงสาวยืนอยู่นอกหน้าต่างด้วยสีหน้าราบเรียบ
ไม่กี่วินาทีต่อมาประตูก็ถูกเปิดออก ซือฝูชิงเดินเข้ามาด้านใน
“เอ๊ะ เมนเทอร์ซือ เมนเทอร์ควรอยู่ห้องซ้อมเต้นข้างๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไม่ถึงโผล่มาที่นี่ล่ะ” มู่เหยี่ยเอ่ยด้วยสีหน้าเย้ยหยัน “ไม่ใช่ว่าไม่รู้ทางแล้วมาผิดห้องหรอกใช่ไหม
หรือสุดท้ายเกิดรู้ตัวเองขึ้นมาเลยจะไม่เป็นเมนเทอร์แล้ว”
เด็กฝึกคนอื่นๆ พากันระเบิดเสียงหัวเราะ
“เมนเทอร์ซือมีอะไรเหรอ” หลินชิงเหยียนลุกขึ้นยืนแล้วถามด้วยรอยยิ้ม “มีปัญหาอะไรไหม ฉันช่วยได้นะ”
ตุ้บ…!
เก้าอี้ของหลินชิงเหยียนถูกถีบล้มลง
“มาขนไป” ซือฝูชิงพับแขนเสื้อขึ้นด้วยท่าทีผ่อนคลาย เชิดดวงตาจิ้งจอกขึ้น “เลือกที่พวกนายชอบแล้วขนไปได้เลย ดูส
