ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าคนที่ถูกด่าทอว่าอัปลักษณ์จะเป็นซือฝูชิง
อีกอย่างวงการบันเทิงมีปัญญาป้อนงานให้เทพที่มีความสามารถขั้นสูงอย่างซือฝูชิงด้วยเหรอ
“นายนี่เหมือน...” ซือฝูชิงเงยหน้าพลางถอนหายใจ “คุณป้าขี้เม้าท์ที่หน้าเป็นอัมพาตจริงๆ”
เฟิ่งซาน “…”
เวลานี้อวี้ซีเหิงเองก็หันมา พูดขึ้นด้วยเสียงสบายๆ “เหมือนมากทีเดียว”
เฟิ่งซานชาวาบไปทั้งแผ่นหลัง “พี่เก้า”
อวี้ซีเหิงไม่ได้พูดอะไรอีก จากนั้นก็หันออกไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง
“พวกนายคุยกันไปก่อนแล้วกัน” เสิ่นซิงอวิ๋นหัวเราะร่า “ฉันไปบอกให้ห้องครัวเตรียมของกินสักหน่อย ในเมื่อคุณซือเป็นบอดี้การ์ดติดตามสือเหยี่ยนแล้วก็อยู่กินข้าวด้วยกันนะ”
ขณะที่ซือฝูชิงกำลังคิดว่าตอนเที่ยงนี้จะกินอะไรดี พอได้ยินเช่นนั้นเลยพูดขึ้นเสียงเด็ดเดี่ยว “ได้เลยค่ะ”
เธอลากเก้าอี้นั่งลงตรงหน้าโต๊ะกินข้าว ขณะที่เฟิ่งซานยืนอยู่ด้านหลังอวี้ซีเหิง
“อ๋อ ตอบคำถามก่อน ใครจะไปชอบเขากัน ฉันไม่รู้จักเขาสักนิด ถ้าฉันจะชอบคงชอบแบบเจ้านายมากกว่า” ซือฝูชิงเท้าคาง “ดูสิ เจ้านายของฉันหล่อเหลา รูปร่างก็ดูดีขนาดนี้ แถมดีกับลูกน้องอีกด้วย จะไปหาเจ้านายที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ได้จากที่ไหนอีก
เจ้านายของฉัน
