หมด สภาพเก่าทรุดโทรม อย่างน้อยก็เป็นรุ่นที่ผลิตเมื่อสิบปีก่อน
เธอจำรถคันนี้ได้
ปีก่อนตอนเธอบรรลุนิติภาวะ ท่านผู้เฒ่าจั่วมอบรถคันหนึ่งให้เธอเป็นของขวัญ ทว่าต่อมาถูกคุณหนูสามของตระกูลจั่วแย่งไปแล้วเลือกรถคันเก่ามาให้เธอแทน
ซือฝูชิงเปิดประตูรถอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะนั่งลงตรงตำแหน่งคนขับ
หน้ารถวางปฏิทินเล็กๆ ไว้ มองเห็นวันที่บนหน้ากระดาษสีเข้มได้อย่างชัดเจน
ปฏิทินจันทรคติปี 2025
เธอคว้าปฏิทินมาก่อนสบถว่า “ปี 2025 แล้ว…”
เธอตายมาสามปีแล้ว
คิดไม่ถึงว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาใหม่ในร่างของคนอื่น แถมยังข้ามเวลามายังสามปีให้หลังด้วย
เรื่องที่เกิดขึ้นในระยะเวลาสามปีนี้สำหรับเธอแล้วกลับเป็นเรื่องว่างเปล่า จะว่านานก็ไม่นาน เพราะมากพอที่จะทำให้เห็นว่าเป็นคนใหม่ในร่างเดิม
ปัจจุบันเธออยู่ในรัฐต้าซย่า อยู่ห่างจากโลกอดีตจนกลับไปไม่ได้แล้ว
ต่อให้กลับไปได้ แต่จะมีใครเชื่อบ้างว่าเธอยังไม่ตาย
ซือฝูชิงบิดเปิดฝาโค้กที่เพิ่งซื้อมาจากตู้ขายน้ำอัตโนมัติเมื่อครู่พร้อมฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม “ตายก็ดื่มแก ตอนมีชีวิตก็ดื่มแก ฉันคงผูกพันกับแกมากจริงๆ”
ขณะนี้เป็นเวลาเช้ามืดตอนตีสอง รอบข้างเงียบสงบ ท้องฟ้ายามค่ำคืนไร้ซึ่งแสงดาวแ
