“เพราะจะช่วยห้ามเลือดได้เร็ว”
แพทย์หญิงนึกประหลาดใจขึ้นมา “หนูรู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ”
ถึงขั้นบอกตำแหน่งช่วยห้ามเลือดได้ ถึงอย่างไรก็พอจะเคยศึกษาเรื่องแพทย์แผนจีนมาบ้าง
ซือฝูชิงไม่ถ่อมตัวเลยสักนิด เอ่ยด้วยท่าทีสบายๆ “ก็งั้นๆ แหละค่ะ แค่อันดับสามของโลกนี้เท่านั้นเอง”
แพทย์หญิง “…”
บ๊องๆ ไม่ต่างจากลูกสาวของเธอเลย
พอแพทย์หญิงเย็บแผลให้ซือฝูชิงเสร็จก็ล้างแผลฆ่าเชื้อพร้อมกำชับว่า “ห้ามโดนน้ำเด็ดขาด และห้ามใช้แขนซ้ายออกกำลังอะไรหนักๆ อีกหนึ่งอาทิตย์ค่อยมาเปลี่ยนยา ตรงมาหาฉันได้เลย ส่วนนี่เป็นยาที่ต้องกิน”
ซือฝูชิงพยักหน้าขอบคุณแล้วรับใบสั่งยามา จากนั้นก็ลงไปรับยาด้านล่าง
เธอเปิดฟังก์ชั่นกระเป๋าเงินในวีแชทอย่างช้าๆ แล้วก้มหน้าดู
ยอดคงเหลือ 250
“…”
ดีมาก แม้แต่ตัวเลขยังเย้ยหยันคนโง่ที่ระเบิดร่างตัวเองตายอย่างเธอเลย
ซือฝูชิงกำโทรศัพท์ไว้ก่อนจะเดินไปยังประตูห้องยาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เธอเคยขัดสนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
อากาศยามเช้าในฤดูใบไม้ผลิยังคงเหน็บหนาว กลางคืนยิ่งลมแรง
ซือฝูชิงใช้เสื้อโค้ตคลุมร่างแล้วเดินออกไปทางประตูหลังโรงพยาบาล
มีรถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดอยู่ตรงนั้น รถยนต์คันนั้นมีรอยบุบเต็มไป
