เร็วดุจสายฟ้า แม้ยังอยู่ไกลไม่ทันเข้าใกล้บัลลังก์ดอกบัวทมิฬ เขาก็ลงมือโจมตีจากระยะไกลแล้ว
ตูม!
กรงเล็บมหึมาสีทองวาววับฉีกผ่านอากาศพุ่งตรงเข้าหาบัลลังก์ดอกบัวทมิฬอย่างรุนแรง
แต่ในชั่วขณะนั้น แผนผังค่ายกลต้องห้ามที่ถักทอจากเส้นไหมนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ปกคลุมปักษาร้ายสีทองไว้จากทุกทิศทาง ร่างของปักษาร้ายสีทองถูกกดทับจนขยับไม่ได้ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที
แย่แล้ว! ติดกับเข้าเสียแล้ว!
ในจังหวะนั้นลูกธนูหักซื่อจิก็พุ่งลงมาจากฟากฟ้า นำพาแสงหายนะสีดำลงมาอีกครั้ง
“ระเบิดซะ!”
ปักษาร้ายสีทองคำรามด้วยความโกรธ ตัดสินใจใช้ทุกวิถีทางแสดงวิชาต้องห้ามที่ทำลายพลังบำเพ็ญเต๋าของตนเอง ทั้งร่างของเขามีเปลวเพลิงลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่สุดท้ายก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง โดนลูกธนูหักซื่อจิพุ่งเข้ากระแทกร่างอย่างรุนแรง
ในชั่วขณะถัดมา ร่างของเขาก็ระเบิดกลายเป็นเถ้าธุลีฟุ้งกระจาย ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา
พวกสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวตนอื่น ๆ ที่กำลังพุ่งตรงไปยังบัลลังก์ดอกบัวทมิฬต่างตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน หันหลังเผ่นหนีทันที
“ข้ากะไว้แล้วว่าเจ้าปักษาสีทองนี่แหละที่จะพุ่งมาเร็วที่สุด”
บนบัลลังก์ดอกบัวทมิฬ ผู้พิทักษ์สุสานลุกขึ้นยืน ใบหน้าแม้จะซีดขาวแต่ยังคงสงบเยือกเย็นเหมือนเดิม
อีกาหัวขาวจ้องตาเบิกกว้างถามว่า
“ท่านยาย ท่านกำลังแสดงละครอยู่หรือ!”
ผู้พิทักษ์สุสานกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า
“หากไม่ทำเช่นนี
