จะพร้อมๆ กัน
อย่างที่คาดไว้ไม่นานนักไป๋เสวียนอีก็ถูกโจมตีอย่างหนักจนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง!
และนับตั้งแตขณะนี้เป็นต้นไป ไป๋เสวียนอีตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกกดดันอย่างสมบูรณ์
บนร่างกายเริ่มปรากฏบาดแผลเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
อาภรณ์สีขาวดุจหิมะนั่นบัดนี้เริ่มถูกย้อมไปด้วยสีแดงฉานของโลหิต!
“พยัคฆ์ขาวคราวนี้เจ้าสมใจแล้วใช่หรือไม่?”
มีผู้หนึ่งเอ่ยถามขึ้น พยัคฆ์ขาวมีแววตาลึกล้ำและสงบนิ่ง “รอจนกว่าจะตัดสินแพ้ชนะได้ เสวียนอีเด็กน้อยผู้นั้นคงจะยินดียิ่งกว่าข้าเสียอีก”
ทุกคนต่างตกตะลึง พ่ายแพ้แล้วจะยิ่งดีใจงั้นหรือ?
“ผู้พิทักษ์สุสาน ท่านไปหาสหายหนูลูเยี่ยผู้นี้มาจากที่ใดกัน?”
มีคนอดไม่ไหวที่จะสอบถามถึงที่มาของลูเยี่ย
“โลกมนุษย์ช่างแร้นแค้นยิ่งนัก เปรียบดังดินแดนที่ถูกมหาวิถีทอดทิ้ง เหตุใดถึงได้ให้กำเนิดตัวประหลาดเช่นนี้ออกมาได้?”
“จริงด้วย ดาบที่ลูเยี่ยครอบครองนี่หากอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่หกก็นับเป็นมหาวิถีชั้นสูงสุดที่น่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขต จะเป็นไปได้อย่างไรที่โลกมนุษย์จะมีอยู่ได้?”
เหล่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นต่างไม่เข้าใจ เริ่มบังเกิดความสนใจใคร่อย่างแรงกล้าในตัวลูเยี่ย
บนร่างของเด็กหนุ่มผู้นี้เห็นได้ชัดว่ามีความผิดปกติอย่างยิ่ง!
ผู้พิทักษ์สุสานกล่าวว่า “สหายหนูลูเยี่ยมาจากโลกมนุษย์จริงๆ ส่วนคำถามของพวกเจ้านั้นข้าก็ไม่รู้และไม่อาจตอบได้เช่นกัน”
ทุกคนต่างตกตะลึง
แม้แต่ผู้พิท