ฝ่าบาท ดูท่าพวกเราคงจะต้องหาสนามรบสักแห่งให้เขา
มิเช่นนั้นหากความกระหายจะฆ่าครอบงำจิตใจ เขาอาจธาตุไฟเข้าแทรก
แตหากได้สังหารจนมากพอ บางทีเขาอาจควบคุมความอยากสังหารนี้ได้ก็เป็นได้”
เจียงเทียนมิ่งพยักหน้าแล้วหันไปมองเจียงจื๋ออวี้
เจียงจื๋ออวี้สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เราเข้าใจแล้ว
แต่เราเองก็ไม่รู้จักสถานที่เช่นนั้น คงได้แต่ไปหามรรคาจารย์”
สถานที่ซึ่งมีคนให้เจียงชั่นสังหารได้อย่างไม่จำกัดมีอยู่ไม่มาก
ไม่ว่าอย่างไรก็คงไม่ใช่ที่โลกคุนหลุนแน่นอน
เพราะหากเป็นเช่นนั้นย่อมทำให้ชื่อเสียงของแดนสวรรค์เสียหาย
ผู้นำทำการใหญ่มักเอ่ยอ้างเมตตาและคุณธรรม
ดังนั้นเมื่อการใหญ่สำเร็จแล้ว ไม่ว่าคุณธรรมเหล่านั้นจะมาจากใจจริงหรือไม่
พวกเขาก็ตองเคารพหลักคุณธรรมเหล่านั้น
แดนสวรรค์เองก็กำลังทำตามหลักนี้ คอยปกปองความสงบสุขของโลกคุนหลุนเช่นกัน
เจียงจื๋ออวี้กล่าวจบก็หมุนตัวเดินออกไป
ฉางเยวี่ยเฉียนถอนหายใจ “หากมีสถานที่เช่นนั้นจริง ดาวสังหารนิรันดรกาลคงเก่งกาจขึ้นรวดเร็วนัก
พอนับรวมเยี่ยจ้านผู้ครอบครองวิชานิพพานสิบกำเนิดคนนั้นเข้าไปอีก
โลกคุนหลุนก็ครอบครองยอดอัจฉริยะในรอบหมื่นปีที่เก่งกาจพอจะสร้างชื่อสะท้านสามพันโลกตั้งสองคน”
ไทสื่อฉางเชอส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ใช่แค่คนนั้นเสียที่ไหน
พรสวรรค์ของฝ่าบาทจักรพรรดิสวรรค์ก็น่ากลัวมากเช่นกัน
ข้ารู้สึกว่าเขาไม่ด้อยกว่าดาวสังหารหรือเยี่ยจ้านด้วยซ้ำ…”
หลังจากขึ้นมาอยู
