แผ่ออกมาก็สั่นสะเทือนไปทั้งเมืองหลวงแล้ว
และเมื่อขันทีเฝิงลงมือแสดงพลังลมปราณที่อยู่ในขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์ออกมาก็ยิ่งดึงดูดสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน
สำนักศึกษาต้าเฉียน
“ลูเยียถึงกับบุกเข้าวังหลวงจริงๆ หรือ?”
จีเสวียนหงยืนอยู่บนยอดหอคอยที่สูงที่สุดของสำนักศึกษา เขามองผ่านม่านฝนไปยังทิศทางของพระราชวัง
“ถึงกับทำให้ตาเฒ่าเฝิงเทียนเปาผู้เป็นขันทีขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์นั่นต้องออกมือด้วยตนเอง!”
ดูเหมือนว่าลูเยียมีไพ่ตายที่สามารถต้านทานพลังของค่ายกลเปลวเพลิงลี้ลับจือเวยได้สินะ!
จีเสวียนหงคาดเดาเช่นนี้ในใจก็สั่นสะเทือนไม่น้อย
มิน่าเล่าเขาถึงยืนกรานจะไปล้างแค้นให้ได้แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาจะมีชีวิตกลับมาได้หรือไม่…
จีเสวียนหงพึมพำกับตนเอง
จากที่เขาเข้าใจ อันตรายที่แท้จริงของวังหลวงไม่ได้อยู่ที่ค่ายกลเปลวเพลิงลี้ลับจือเวย แต่เป็นเทือกเขาพันมังกรที่ตั้งอยู่ด้านหลังวังหลวง
ตั้งแต่ก่อตั้งราชวงศ์ต้าเฉียนมาแปดร้อยปีไม่เคยมีผู้ใดสามารถบุกเข้าไปถึงเทือกเขาพันมังกรได้เลยสักครั้ง
ไม่เคยเกิดขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว!
กรมปราบปีศาจ
“เป็นลูเยียอย่างนั้นหรือ? ไม่ใช่ว่าเขาตายที่สำนักศึกษาต้าเฉียนไปแล้วหรอกหรือ?”
ท่านมหาเสนาบดีเมิ่งเสวียนก็ถูกปลุกให้ตื่นตระหนกเขาก็รีบก้าวออกจากห้องฝึกฝนแล้วมองไปยังวังหลวงในฐานะบรรพชนขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์เขารับรู้อย่างชัดเจนว่าค่ายกลเปลวเพลิงลี้ลับจือเวยกำลังถูกเปิดใช้งานเต็มกำลัง
และย
