ไปที่สระโลหิตมังกรเพลิงเพื่อให้อาหารแก่ครรภ์มังกรในท้องของท่านแล้วพะยะค่ะ”
“ไปกันเถิด”
พานหลานอวินลูบหน้าท้องเบาๆ ดวงตาฉายแววแปลกประหลาดออกมา ประตูใหญ่ของวังหลวงเปิดออก ทหารรักษาพระองค์ในชุดเกราะพร้อมอาวุธนำโดยเชียงปอฉวีพุ่งทะยานออกไปสู่ราตรีที่ฝนกระหน่ำ
ทหารรักษาพระองค์แต่ละนายล้วนเป็นแม่ทัพที่ผ่านการคัดเลือกอย่างเข้มงวด หากรวมกลุ่มกันเป็นค่ายกลศึก พวกเขาสามารถล้อมปราบผู้แข็งแกร่งขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ได้ ตลอดแปดร้อยปีที่ผ่านมาทหารรักษาพระองค์คอยปกป้องวังหลวงมาตลอด และถูกขนานนามว่าเป็น ‘กองทัพที่ห้าวหาญไร้เทียมทาน’ แห่งโลกผู้ฝึกตน!
ท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ลูเยียยืนอยู่ใต้ชายคาของสิ่งก่อสร้างแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากวังหลวง ร่างของเขากลมกลืนไปกับเงาที่ทอดจากเสาหินของอาคาร เขามองทหารรักษาพระองค์เหล่านั้นเคลื่อนผ่านไปอย่างเงียบเชียบก่อนจะก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่ของวังหลวง
โครม!
ทหารรักษาพระองค์สองนายถือจานค่ายกลไว้กำลังเร่งพลังสุดกำลังเพื่อควบคุมประตูวังโบราณที่ปกคลุมด้วยค่ายกล สองคนนั้นไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีร่างสูงสง่าคนหนึ่งได้เข้ามาอยู่อย่างเงียบเชียบในช่วงที่ประตูวังยังไม่ได้ปิดสนิท
‘ทั้งภายในและภายนอกวังหลวงถูกปกคลุมด้วยค่ายกลเปลวเพลิงลี้ลับจื่อเวย ซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยการร่วมมือกันของบรรพชนขอบเขตแก่นศักดิ์สิทธิ์หลายท่าน มีการปรับปรุงให้สมบูรณ์อย่างต่อเนื่องตลอดแปดร้อยปี พ
