อาวุโส ท่านอารองของข้าไปที่ใดกันแน่?”
ลูเยียเอ่ยถาม คำถามนี้ถูกฝังอยู่ในใจของเขามานานแล้ว แม้แต่เขาก็ไม่ทราบเช่นกัน
สวีเยียนอวินกล่าว “แต่เขาเคยบอกข้าว่าความลับซ่อนอยู่ในป้ายหยกนี้ จงส่งป้ายหยกไร้อักษรในมือเจ้ามาให้ข้า ข้าจะเปิดมันให้”
ลูเยียส่งป้ายหยกให้นางในทันที
สวีเยียนอวินกล่าวต่อว่า “การเปิดป้ายหยกจะเกิดแรงสั่นสะเทือนใหญ่หลวง ข้าจะไปที่ห้องลับ เจ้าจงรออยู่ที่นี่ มีผู้ใดมาถึงให้รีบแจ้งข้าทันที!”
ลูเยียตอบรับ สวีเยียนอวินหันหลังเดินเข้าสู่ห้องลับที่อยู่ด้านข้างของตำหนัก
ส่วนลูเยียยืนสงบนิ่งอยู่ในเงามืดข้างประตูใหญ่ ด้านนอกตำหนักฝนตกลงมาอย่างหนัก ตกกระทบใบตองทำให้เกิดเสียงซู่ซ่าดังไม่หยุด
ท้องฟ้ามืดครึ้มราวกับตกอยู่ในความมืดของราตรี
‘เมื่อสืบทราบที่อยู่ของท่านอารองชัดเจนแล้ว ข้าจะไปที่เทือกเขาพันมังกรสักหน่อย!’
ลูเยียพึมพำกับตนเอง ดินแดนบรรพบุรุษของราชวงศ์เชียงตั้งอยู่ที่เทือกเขาพันมังกร ซึ่งอยู่ในเขตเมืองหลวงและตั้งอยู่ด้านหลังวังหลวงต้าเฉียน
ก่อนหน้านี้ที่ตระกูลเซีย ลูเยียได้รับรู้สถานการณ์ของราชวงศ์เชียงจากปากของอ๋องฟูไหมาบ้างแล้ว
การเดินทางมายังเมืองหลวงต้าเฉียนครั้งนี้เขาก็ได้เตรียมพร้อมที่จะบุกไปถึงเทือกเขาพันมังกรแล้ว!
เวลาค่อยๆ ผ่านไปทีละนิด
จากสายฝนในระยะไกลจู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบและหนาแน่นดังมา
มีคนมา!
และเป็นคนกลุ่มใหญ่!
เพียงแค่ฟังเสียงฝีเท้าก็รู้ชัดว่าพวกเขาม
