านหลังหนึ่ง
“ไม่…ไม่ดีแล้ว!”
ชายอาภรณ์สีดำที่ถือคันธนูกระดูกขาวในมือและแบกกระบอกธนูไว้บนหลังสีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงเขาตัดสินใจถอยหนีในทันที
ก่อนหน้านี้ก็คือเขาคนนี้แหละที่โก่งคันธนูยิงลูกธนูเปิดฉากการสังหารหมู่ในครั้งนี้
ทว่าแม้แต่เขาก็คิดไม่ถึงว่าลูเยียหนุ่มขอบเขตแทนทองคำผู้นี้จะแข็งแกร่งจนเกินขีดจำกัดไปไกลถึงเพียงนี้
“คิดจะหนีหรือ?”
น้ำเสียงราบเรียบทว่าเยือกเย็นดังกึกก้องที่ข้างหูของชายอาภรณ์สีดำในเวลาเดียวกับที่มือใหญ่มือหนึ่งจับเข้าที่ลำคอของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
ร่างทั้งร่างถูกหิ้วลอยขึ้นเหนือพื้น!
“ใครส่งพวกเจ้ามา?” ลูเยียเอ่ยถาม
ชายอาภรณ์สีดำใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวละล่ำละลักว่า “หากท่านสัญญว่าจะปล่อยข้า ข้าจะ…”
ตูม!
เลือดสาดกระเด็น
ลำคอของชายอาภรณ์สีดำถูกบีบจนแตก ศีรษะร่วงลง
ยามสิ้นใจใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
คงคาดไม่ถึงว่าลูเยียจะไม่เปิดโอกาสให้เขาต่อรองเลยแม้แต่น้อยแต่กลับลงมือปลิดชีพเขาในทันที!
ลูเยียเก็บธนูกระดูกขาวและกระบอกลูกธนูไว้แล้วหันหลังจากไป
ก่อนหน้านี้เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่เร้นลับสายหนึ่ง
ซึ่งคอยจับจ้องดูสถานการณ์อยู่ในความมืด
และตอนนี้กลิ่นอายนั่นกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว
มุ่งหน้าหลบหนีไปยังที่ห่างไกล ลูเยียยอมไม่ปล่อยอีกฝ่ายไป
เมืองหลวงนั้นกว้างใหญ่มากนัก ครึ่งหนึ่งของอาณาเขตในดินแดนจงโจวล้วนอยู่ภายในขอบเขตของเมืองหลวง หลังจากการต่อสู
