ญิงตัวน้อยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “ท่านรู้ได้อย่างไรเจ้าคะ?”
“ข้าสังเกตเห็นมานานแล้ว”
ลูเยียยิ้มแล้วหยิบถังหูลูมาหนึ่งไม้แล้วกัดกินลูกหนึ่งรสชาติไม่เลวเลยทีเดียวหวานล้ำจับใจ
และในขณะเดียวกันนั้นเอง
วูบ!
ลูกธนูสายหนึ่งพุ่งมาอย่างรวดเร็วฝ่าม่านฝนระหว่างฟ้าดินพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรุนแรง ลูกธนูส่องประกายแวววาวดุจแสงสายหนึ่งที่ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันฉีกท้องฟ้ากว้างใหญ่ก่อให้เกิดเสียงกัมปนาทดังราวฟ้าร้อง
นี่เป็นลูกธนูที่มีพลังรุนแรงยิ่งนักแฝงไปด้วยกลิ่นอายสังหารที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวเป็นยอดฝีมือ!
จะต้องเป็นปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ที่ชำนาญวิชาธนูถึงจะทำให้ลูกธนูนี้มีพลังทำลายล้างได้ถึงเพียงนี้
เด็กหญิงตัวน้อยยกมือขึ้นตั้งใจจะทวงเงินค่าถังหูลูจากลูเยีย นางหาได้ล่วงรู้ไม่ว่าลูกธนูนี้ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่ลูเยียแต่พุ่งเป้ามาที่นาง!
แววตาของลูเยียใสกระจ่างทว่าลึกล้ำเขาสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเด็กหญิงได้ทุกฝีก้าว
และเขายกมือขวาขึ้นใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางคีบเบาๆ
ลูกธนูที่พุ่งทะลุสายฝนมานั้นก็ถูกคีบไว้ระหว่างนิ้วของเขาเรียบร้อย!
ตูม!
ลูกธนูที่สองแสงระยิบระยับแตกกระจายเป็นชิ้นๆ
จากที่ไกลออกไปมีเสียงอุทานด้วยความตกใจแว่วมา
ดูเหมือนจะคาดไม่ถึงว่าลูกธนูที่ได้สะสมพลังไว้นานแล้วจะถูกลูเยียทำลายได้อย่างง่ายดาย
เด็กหญิงเพิ่งตั้งสติได้ในตอนนี้ นางตกใจจนอ้าปากค้างทั้งตัวสั่นเทา ถังหูลูในมื
