หล่านั้นขึ้นมา ต่างคนต่างสีหน้าเปลี่ยนไปและยังคงหวาดผวา
และบัดนี้การที่พวกเรายอมสวามิภักดิ์ต่อเผ่าปีศาจปีศาจ แม้จะดูเหมือนสูญเสียเกียรติและกลายเป็นเผ่าบริวาร แต่ก็เท่ากับว่าพวกเรามีที่พึ่งอันยิ่งใหญ่เช่นกัน
บรรพชนเสวียอวี้กล่าว “หากมองในระยะยาวเป็นเรื่องดีอย่างแน่นอน” ทุกคนดูเหมือนกำลังครุ่นคิด
“นอกจากนี้ในท้องของหวานเอ๋อร์มีบุตรของเหวินอวิน และเหวินอวินก็เป็นคนที่ท่านผู้อาวุโสลูให้ความสำคัญที่สุด”
บรรพชนเสวียอวี้กล่าวว่า “ในสถานการณ์เช่นนี้เพียงแค่นึกถึงหน้าตาของหวานเอ๋อร์และทารกในครรภ์ เผ่าปีศาจปีศาจก็คงไม่โหดร้ายกับเผ่าของพวกเรามากเกินไป”
นางหยุดชั่วครู่ก่อนจะกล่าวต่อว่า “แน่นอนว่าเหวินอวินสามารถรั้งอยู่กับเผ่าเราได้ย่อมดีที่สุด เมื่อมีเขาอยู่เผ่าปีศาจปีศาจยิ่งจะไม่กล้าปฏิบัติไม่ดีต่อพวกเรา”
ชิงชิวเหยาเยวถึงกับอึ้ง
นี่เรียกว่าโลกไม่จิรังหรืออย่างไร?
มิเช่นนั้นเหตุใดเพียงชั่วพริบตา บุตรสาวของนางกับเหวินอวินถึงได้กลายเป็นบุคคลล้ำค่าของเผ่าไปเสียได้?
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เทียนหง
“เหวินอวิน เจ้าช่างเป็นสัตว์เดรัจฉานใจมัวเมาในกามารมณ์! ทำให้พวกเราสำนักกระบี่เกาสวรรค์ขายหน้าจนหมดสิ้น!”
เสียงด่าทอด้วยความโกรธของบรรพชนซิงหลินดังก้องในตำหนักใหญ่
หลังจากรู้เรื่อง ‘ความรักระหว่างมนุษย์กับจิ้งจอก’ ของบรรพชนเหวินอวิน ทำให้เขาโกรธจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ บรรพชนเหวินอวินยืนอยู่ตรงนั้นไม่กล้าเอ่ยปากแม
