บรรพชนหลิงเจินกล่าวเสียงเรียบเฉย
เขาได้เปิดใช้ภาพหลอมรวมวิถีเทียนจิ้นออกมา ม้วนภาพเก่าแก่ชำรุดนั้นค่อย ๆ คลี่ออกในห้วงอากาศ
เหตุการณ์นี้ดึงดูดสายตาของทั้งสองฝ่ายที่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่
“เจ้าเอาสมบัติตกทอดแห่งเทียนจิ้นชิ้นนี้ออกมาเชียวรึ? คิดจะข่มขู่ผู้ใดกัน!”
บรรพชนเสวี่ยอวี่เย้ยหยัน
แต่ในชั่วขณะถัดมา รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าของนางพลันแข็งค้าง
เห็นว่าภายในม้วนภาพเก่าแก่ใบนั้น พลันมีรัศมีเจิดจ้าของเซียนพุ่งออกมาอย่างฉับพลัน พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ความมืดมิดที่ปกคลุมทั่วฟ้าดินมาเนิ่นนานถูกปัดเป่ากระจัดกระจาย แสงสว่างสาดส่องไปทั่วขุนเขาและพงไพร
ห้วงมิติในทุกทิศทางเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง คล้ายกับคลื่นน้ำกำลังม้วนตัว
“นี่มัน…”
เหล่าบรรพชนต่างพากันตกตะลึงด้วยความหวาดกลัว ใจเต้นระส่ำและตาเบิกกว้าง
ช่างเป็นพลังลมปราณที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!
นั่นเป็นรัศมีเซียนที่เล่าขานกันในตำนานใช่หรือไม่?
เหล่าบรรพชนต่างพากันตระหนกเมื่อพบว่า เมื่อเผชิญหน้ากับรัศมีเซียนอันลึกลับที่ปกคลุมมานั้น พวกเขาถึงกับรู้สึกหายใจติดขัด!
ตูม!
