ดังนั้นเขาจึงมั่นใจยิ่งนักว่า แม้แต่คนตาบอดก็น่าจะเข้าใจได้ว่าสิ่งทั้งหมดนี้หมายความว่าอะไร!
และท่ามกลางบรรยากาศอันน่าตื่นตะลึงนี้ ทุกคนต่างสังเกตเห็นว่า เงาร่างอันพร่าเลือนที่ดูประดุจ ‘เทพเซียน’ เหล่านั้น ต่างพากันหันกายกลับไปมองยังสถานที่แห่งหนึ่งพร้อมกัน
จากนั้น พวกเขาก็ต่างพากันค้อมกายประสานมือคำนับไปยังทิศทางนั้นพร้อมกัน
“คารวะท่านผู้อาวุโสลู่!”
“คารวะท่านผู้อาวุโสลู่!”
“คารวะท่านผู้อาวุโสลู่!”
…เสียงนั้นดังกึกก้อง ราวกับเสียงสวรรค์แห่งมหาวิถีที่ดังสะท้อนกังวานไปทั่วสี่ทิศ
ท่านผู้อาวุโสลู่?
สายตาทุกคู่ต่างพากันจ้องมองไปตามสัญชาตญาณ
พลันต้องอึ้งตะลึงจนโง่งม!
เพราะเป้าหมายที่เหล่าเงาร่างประดุจ ‘เทพเซียน’ ค้อมกายคารวะอยู่นั้น หาใช่ผู้ใดไม่ ทว่ากลับเป็นลู่เยี่ย
เด็กหนุ่มในอาภรณ์สีดำที่ถูกทุกคนมองข้ามมาโดยตลอด!
บรรยากาศพลันเงียบสงัดลงทันที
ไม่ว่าจะเป็นเหล่าบรรพชนหรือผู้แข็งแกร่งจากเผ่าปีศาจชิงชิว ต่างพากันสมองว่างเปล่า แววตาเต็มไปด้วยความมึนงงสงสัย
เหตุใดเงาร่างที่ดูประดุจ ‘เซียนเทพ’ เหล่านั้นถึงได้เป็นฝ่ายเอ่ยทักทายเด็กหนุ่มผู้นั้นก่อน?
แล้วยังเรียกเขาว่า ‘ท่านผู้อาวุโสลู่’ อีกด้วย?
