เป็นโลกใบนี้ที่เสียสติไปแล้ว หรือว่าเป็นตัวพวกเขาเองที่สติฟั่นเฟือนไป?
รัศมีเซียนสั่นสะเทือนไปทั่วฟ้าดิน สาดส่องไปทั้งสิบทิศ
เหล่าเซียนก้มศีรษะ คารวะชายหนุ่มในอาภรณ์สีดำราวกับเป็นการแสดงความเคารพต่อเทพ
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ ช่างเป็นสิ่งที่เหลือเชื่อและสร้างความสะเทือนใจยิ่งนัก!
บรรพชนหลิงเจินมั่นใจว่า ตลอดชีวิตนี้เขาคงไม่มีวันลืมภาพเหตุการณ์นี้ได้
ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบ น่าตื่นตะลึง และศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้
ชายหนุ่มในอาภรณ์สีดำที่กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนเพียงพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า “รบกวนแล้ว”
เพียงสามคำสั้น ๆ ที่แผ่าเบา
แต่กลับเป็นประโยคที่เรียบง่ายและสั้นๆ นี้ทำให้ทุกคนรับรู้ถึงความหมายที่แตกต่างออกไป
เหล่าเซียนก้มศีรษะคารวะ!
แต่ทว่าเด็กหนุ่มกลับไม่ได้คารวะตอบ หากแต่ยืนรับคารวะเหมือนกับผู้ที่อยู่ในตำแหน่งเหนือกว่า ราวกับว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติธรรมดา
ความรู้สึกที่ทุกคนได้รับคือ การตอบสนองเช่นนี้ของเด็กหนุ่มเป็นเรื่องที่ถูกต้องตามครรลองและสมควรเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว!
