“ด้วยเหตุนี้เอง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผู้ฝึกตนจากโลกมนุษย์ที่เข้ามาในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้รนหาที่ตายเอง ไม่ว่าจะเป็นขุมกำลังใดก็จะไม่สนใจพวกเขา”
“ครั้งนี้เผ่าปีศาจชิงชิวกลับลงมือกับบรรพชนเหวินอวิ๋น นับว่าผิดปกติอย่างยิ่ง”
ลู่เยี่ยอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
เมื่อครั้งที่เจ้าของดาบพิชิตมารยังมีชีวิตอยู่ บารมีของเขาถึงกับสูงขนาดนั้นเลยหรือ?
“ต่อจากนี้ ก็ต้องดูว่าเผ่าปีศาจชิงชิวจะยินยอมเจรจาหรือไม่”
ลู่เยี่ยกล่าวเสียงเรียบ
บรรพชนหลิงเจินหัวเราะพลางกล่าวว่า “ผู้เฒ่าเชื่อว่า พวกนางคงยอมรับเงื่อนไขของท่านใต้เท้าลู่อย่างแน่นอน เพราะนี่นับเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่สำหรับพวกนาง!”
ระหว่างทางที่เดินมา ลู่เยี่ยได้พูดคุยว่า หากเผ่าปีศาจชิงชิวยินยอมมอบตัวบรรพชนเหวินอวิ๋นคืนมา เขาก็ไม่รังเกียจที่จะลงมือช่วยเผ่าปีศาจชิงชิวไขความลับของ ‘สมบัติตกทอดแห่งเทียนจิ้น’
เงื่อนไขเช่นนี้ เผ่าปีศาจชิงชิวจะปฏิเสธได้อย่างไร?
ไม่เพียงแค่เผ่าปีศาจชิงชิวเท่านั้น หากเผ่าปีศาจอื่น ๆ ที่ครอบครองสมบัติตกทอดแห่งเทียนจิ้นล่วงรู้ว่ามีโอกาสเช่นนี้ มีหวังคงจักต้องแก่งแย่งกันจนหัวร้างข้างแตกเป็นแน่!
