แต่เสียงของพวกเขาพลันถูกขัดจังหวะอีกครั้ง
เงาลึกลับของดาบแห่งวิถีนั้นกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม แล้วปลดปล่อยพลังลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวออกมา กดทับคุกทั้งเก้าแห่งฮุ่นตุ้นอย่างสิ้นเชิง!
ส่วนลู่เยี่ยนั้นได้ลืมตาตื่นขึ้นภายในถ้ำฝึกตน
ในทันใดนั้น เขารู้ลึกปวดหัวจนแทบจะระเบิด
เขาถึงได้พบว่าจิตเทวะของตนได้รับบาดเจ็บสาหัส!
“สถานที่อัปมงคลแห่งนั้นมีขุมพลังชนิดใดแฝงอยู่กันแน่ เหตุใดจึงน่ากลัวถึงเพียงนี้?”
ลู่เยี่ยนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ยังคงรู้สึกหวาดกลัวไม่หาย
เขามั่นใจว่า หากไม่ใช่เพราะเงาดาบแห่งวิถีลึกลับเล่มนั้นช่วยไว้ จิตเทวะของเขาคงแตกสลายดับสูญไปแล้ว!
“ต่อไปไม่ว่าอย่างไร ข้าจะไม่บุ่มบ่ามเข้าไปอีกเด็ดขาด…”
ลู่เยี่ยพึมพำกับตัวเอง
ครั้งนี้เขาประมาทเกินไปจริง ๆ
ตราบใดที่ยังไม่ค้นพบความลับต่าง ๆ ของซากปรักหักพังแห่งชิงหมิง ลู่เยี่ยจะไม่เข้าใกล้คุกฮุ่นตุ้นเหล่านั้นอีก
ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
ลู่เยี่ยนั่งสมาธิ พลางรักษาอาการบาดเจ็บของจิตเทวะไปพร้อมกับหยิบกล่องหยกใบหนึ่งออกมา
กล่องหยกใบนี้คือสิ่งที่ท่านมหาปุโรหิตอี้เทียนมอบให้เขาผ่านทางจงหลี่ซี
