ยพลันร้อนระอุหมอกฮุนตุนลอยระเหยขึ้นมาประหนึ่งตื่นจากการหลับใหลอันยาวนาน
และภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคนแสงสีเลือดที่เหมือนกับสิ่งต้องห้ามที่อยู่ในม้วนภาพครั้งนี้ไม่ได้เลือนหายไป
ทว่ามันกลับถูกดึงดูดด้วยมือที่มองไม่เห็นพุ่งทะลุออกจากม้วนภาพเข้าสู่ฝ่ามือของลูเยียทั้งหมด!
ตูม!
เหมือนกระแสธารสีเลือดที่ปั่นป่วนพลังลมปราณคลุ้มคลั่งน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมาทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตกใจจนแทบหยุดหายใจพลังเช่นนั้นช่างต้องห้ามและน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
เหมือนเป็นพลังแห่งการลงโทษจากสวรรค์
แม้แต่ผู้ที่มีสถานะอย่างบรรพชนหลิงเจินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกวิญญาณหวาดผวาทั้งร่างเกร็งไปหมดราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูคู่อาฆาต
ทว่าสิ่งที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าคือแสงสีเลือดต้องห้ามที่น่าพรั่นพรึงเหล่านั้นกลับอันตรธานหายไปในฝ่ามือของลูเยียจนสิ้นไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย
ความรู้สึกที่ให้แก่ผู้คนคือลูเยียเพียงใช้มือเดียวก็สามารถสยบพลังต้องห้ามนี้และหลอมรวมมันไปในชั่วพริบตา!
และในขณะนั้นเองภาพวาดนี้เริ่มสั่นไหวทว่าก็ระเบิดแสงเซียนอันเจิดจ้าออกมา
แสงสว่างแห่งเซียนแผ่ซ่านส่องสว่างไปทั่วตำหนักใหญ่
เงาร่างเจ็ดถึงแปดสายพุ่งออกมาจากภาพวาดมีทั้งบุรุษและสตรีแม้เงาร่างจะพร่าเลือนประดุจหมอกควันทว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมาของพวกเขานั้นราวกับเป็นเทพในตำนาน!
เพียงแค่ปรากฏตัวก็ทำให้ทุกคนที่นั่นตกตะลึงแต่ละคนเบิกตากว้างด้วยความประห
