า ตนเองเข้าใจเรื่องตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ง่ายเกินไปจริงๆ
“สำนักกระบี่เก้าสวรรค์ของพวกเราแตกต่างจากสำนักอื่น ๆ ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา ตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ยังคงว่างเปล่ามาโดยตลอด”
เวินซิวเจวี๋ยกล่าวว่า
“จวบจนระยะเวลาที่ผ่านมาไม่นาน ชิงหลีได้บรรลุถึงขอบเขตแท่นทองคำไม่นาน ผ่านการทดสอบและการยอมรับทุกรูปแบบ จึงได้รับการคัดเลือกให้เป็นเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์”
“ลู่เยี่ย ด้วยพรสวรรค์และรากฐานของเจ้า ต่อไปไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีโอกาสแข่งขันชิงตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดจึงต้องรีบร้อนในตอนนี้?”
ลู่เยี่ยเพียงแค่ต้องการพิสูจน์คุณค่าของตนเองเพื่อให้ได้รับผลประโยชน์ที่มากกว่าเท่านั้น ก็ไม่ได้จำเป็นต้องเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แต่ประการใด
เขาจึงกล่าวทันที
“เช่นนั้นข้าขอประลองแข่งขันเพื่อเป็นศิษย์หลักได้หรือไม่?”
เวินซิวเจวี๋ยและคนอื่น ๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
“ลู่เยี่ย เจ้านี้มองตำแหน่งศิษย์หลักเป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไปแล้วกระมัง”
ทันใดนั้น ชายหนุ่มสวมอาภรณ์สีทองผู้หนึ่งก็ก้าวออกมาบริเวณลานฝึกวิถี เขามองด้วยสายตาเย็นชา ตำหนิอย่างรุนแรงว่า
“จริงอยู่ ข้ายอมรับว่าพรสวรรค์และรากฐานของเจ้านั้นแข็งแกร่งมาก แต่หากคิดจะเป็นศิษย์หลัก เจ้ายังอ่อนแอเกินไป!”
“ใช่แล้ว!”
ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำอีกคนหนึ่งก้าวออกมา
“เจ้าลองถามดูสิ ในบรรดาศิษย์หลักทั้งหกสิบสามคนของสำนัก มีคนไหนบ้างที่ไม่เคยสร้างคุณูปการให้สำนัก! หากเจ้าอยากเป็น
