นี้ถือว่าตายอย่างสง่างามกว่า
ชายในอาภรณ์สีเขียวยื่นมือคว้าไปในอากาศ
ยันต์ลับสีเลือดตกลงสู่ฝ่ามือของเขา ซึ่งภายในนั้นกักขังผู้พิทักษ์สุสานเอาไว้!
ส่วนข้าวของของชายวัยกลางคนในเสื้อคลุมนกกระเรียนที่เหลืออยู่ล้วนสลายหายไปหมดสิ้น
ลูเยี่ยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
“มันจะไม่เป็นการสิ้นเปลืองเกินไปหรือ”
ชายในอาภรณ์สีเขียวเอ่ยว่า
“หากไม่ลบล้างทุกสิ่งที่พวกเขาทิ้งไว้ พลังที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาจะต้องมาตามหาแน่นอน เจ้าอยากลองดูหรือไม่?”
ลูเยี่ยส่ายหน้าอย่างแน่วแน่
“ถือเสียว่าข้าไม่เคยพูดอะไรเลย”
ชายในอาภรณ์สีเขียวอดที่จะรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
ในสถานที่แห่งนี้ มีเพียงชายหนุ่มในอาภรณ์สีดำที่เหน็บดาบอยู่ตรงหน้าผู้นี้เท่านั้นที่ยังคงรักษาความสงบและความเยือกเย็นไว้ได้ตั้งแต่ต้นจนจบ
ไม่ต้องพูดถึงสิ่งอื่นใด เพียงแค่ความกล้าหาญนี้ก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว
ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ชายในอาภรณ์สีเขียวเอ่ย
“สภาพของพี่ชายเจ้านั้นพิเศษมาก ขามีทางเลือกให้เจาสองทาง”
“หนึ่ง ข้าจะลงมือช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่ ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เขาประสบความสำเร็จในการ ‘ฟื้นคืนชีพดุจผีเสื้อออกจากดักแด้’”
ลูเยี่ยลองถามดู
“การทำเช่นนี้มีข้อเสียหรือไม่?”
ชายในอาภรณ์สีเขียวพยักหน้า
“เมื่อเขาเปลี่ยนแปลงแล้ว เขาก็จะกลายเป็นคนละคนโดยสิ้นเชิง จะไม่ใช่พี่ชายที่เจ้าคุ้นเคยอีกต่อไป”
กล่าวจบ ชายในอาภรณ์สีเขียวก็ถอนหายใจด้วยความรู้สึกมากมาย
ชาติก่อนชาติ
