ด เจ้าก็คงไมอาจไม่รู้ว่าเว่ยชางเจีย โม่ซิงโจว และหลัวอวินเจิง ตายได้อย่างไร”
“ในสถานการณ์เช่นนี้ เจ้ายังกล้าพาองครักษ์มังกรดำแปดร้อยนาย และปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์หกคนมาที่นี่ เพื่อความลับของที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลูโดยไม่เกรงกลัวที่จะทำสงครามกับข้า นี่มีแต่จะพิสูจน์ว่า เจ้าเป็นสุกรโง่ หรือไมก็มีไพ่ตายอะไรบางอย่าง”
ลูเยี่ยเงยหน้าขึ้นจ้องเชี่ยงฉางจิ้งด้วยสายตาเย็นชา “ข้าเดาว่าเจ้าคงไม่คิดว่าตัวเองเป็นสุกรโง่แน่ ๆ”
เชี่ยงฉางจิ้งฟังจบแล้วอดที่จะชื่นชมไม่ได้ว่า “ไม่คิดเลยว่า คนที่เข้าใจข้าที่สุดจะเป็นเจ้าลูเยี่ย”
ทันใดนั้น เขาก็กล่าวอย่างสงบว่า “เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป ข้ามีไพ่ตายอยู่จริง หากเจ้ายอมถอยไปก้าวหนึ่ง ข้าก็จะไม่นำมันออกมาใช้”
เหล่าเกาตบเข้าที่ใบหน้าของเชี่ยงฉางจิ้งหนึ่งที “เจ้าแสร้งทำเป็นเก่งนัก! มาสิ! เผยไพ่ตายของเจ้าออกมาให้ข้าดูหน่อย!”
ใบหน้าของเชี่ยงฉางจิ้งเต็มไปด้วยเลือด สายตาของเขาจ้องมองไปที่ลูเยี่ยเท่านั้น “เจ้าแน่ใจหรือ?”
ลูเยี่ยยกดาบซิงหลิวขึ้น แล้วฟันลงไปทันที นั่นคือคำตอบของลูเยี่ย
ในชั่วขณะนั้น สีหน้าของเชี่ยงฉางจิ้งเปลี่ยนไปทันที เขาร้องเสียงดัง “ขอเชิญบรรพชนสำแดงอานุภาพด้วย”
พลังลมปราณหลอลันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งแผ่ออกมาจากร่างของเชี่ยงฉางจิ้ง เฒ่าจ้าวรีบคว้าตัวลูเยี่ยกลับมาจากระยะไกลในทันที
เหล่าเกาไม่ได้ถอย
