!”
“ใครเลาจะกล้าจินตนาการได้ว่า สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะเกิดขึ้นกับตระกูลเล็ก ๆ ในโลกมนุษย์ได้?” เหลาเกาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พึมพำออกมา
“พวกเฒ่าเหล่านั้นคิดว่าตัวเองเป็น ‘มังกรวารี’ ที่มาจากทั่วทุกมุมโลก อยู่เหนือความเป็นไปของโลกิยะ ไม่เห็นผู้คนในโลกนี้อยู่ในสายตา แต่พวกเขากลับไม่รู้เลยว่าน้ำของตระกูลลูนั้นลึกเพียงใด!”
“และข้า ตั้งแต่ที่ได้พบกับลู่ซิงอี้ก็สังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างแล้ว…”
“เจ้ารู้หรือไม่ เมื่อข้าได้พบกับลูเยี่ยที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล ข้าก็ยิ่งมั่นใจว่า จังหวะเวลาที่ยังไม่ปรากฏนั้น ยังคงอยู่ในตระกูลลู”
ดวงตาขุ่นมัวของเหลาเกามองไปยังท้องฟ้ายามราตรี “ข้าไม่เชื่อหรอกว่าครั้งนี้เดิมพันแล้วแพ้”
เขตหวงห้ามลึกลับที่หก ณ เชิงเขาแห่งหนึ่งในเทือกเขาเฉียนเฟิง ขางต้นหมอนเก่าแก่
“ท่านยาย ข้าอยากออกไปเดินเที่ยวข้างนอก” อีกาหัวขาวบินโฉบผ่านมา
“ไปหาลูเยี่ยหรือ” หญิงชราคนนั้นยังคงประชุนเสื้อผ้าเก่า ๆ อยู่
อีกาหัวขาวหัวเราะออกมา “ท่านยายเข้าใจข้าที่สุดเลย”
หญิงชราเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน “อาจู ช่วงนี้ไม่ควรออกไปข้างนอกจะดีกว่า”
“เหตุใดหรือ?” อีกาหัวขาวไม่เข้าใจ ทั้งยังไม่ยอมรับ
ไมไกลนัก ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณที่ดูราวกับสาวน้อยค่อย ๆ เดินเข้ามา ยิ้มพลางกล่าวว่า “อาจู ฟังท่านยายเถิด รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม เจ้าอยากไปที่ใด ข้าจะไปกับเจ้าเอง”
อีกาหัวขาวหันหน้าหนีไปทันที ไม่สนใจราชาปีศาจจิ้งจอ
