การขูดเนื้อจากขายุง!”
ในชั่วพริบตา เงาร่างของบุรุษร่างใหญ่ในชุดขนสัตว์ก็หายวับไปจากที่นั้น
ภายในที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู ฉินอูซางขมวดคิว จมอยู่ในห้วงความคิด
บุรุษร่างใหญ่ที่มาปล้นชิงนั้น ใครกันเป็นผู้ว่าจางมา?
นอกประตูใหญ่ของตระกูลลู
บรรยากาศเงียบสงัด จนได้ยินเสียงเข็มตก
มีเพียงเสียงของชายชราสวมหมวกดำเท่านั้นที่ดังขึ้น “คุณหนูเชี่ยสุภาพเกินไปแล้ว”
ชายชราสวมหมวกดำกล่าวว่า “สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำอยู่แล้ว”
เชี่ยหลิงชิวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็กล่าวว่า “ขอให้พวกท่านเดินทางราบรื่น”
ชายชราสวมหมวกดำยิ้มพลางพยักหน้า จากนั้นก็หันไปมองลูเยี่ย
“เป็นหนุ่มหล่อที่ไม่เลวเลยทีเดียว!”
ชายชราสวมหมวกดำหัวเราะพร้อมกล่าวชมเชยประโยคหนึ่ง แล้วหมุนตัวจากไป
ขณะก้าวเดิน ร่างของเขาก็หายไปในอากาศอย่างน่าประหลาด โดยไม่เหลือร่องรอยใด ๆ ไว้เลย
ลูเยี่ยงงงันไปหมด ข้ารูว่าตัวเองหน้าตาไม่เลว แต่ท่านชมตรงไปตรงมาเกินไป นี่มันตื้นเขินเกินไปหรือไม่?
เทียบกับคำชมอาจารย์แล้วช่างแตกต่าง! พอเปรียบเทียบกันดูแล้ว ปากน้อย ๆ ของอาจารย์ราวกับทาน้ำผึ้งไว้ ช่างหวานอะไรเช่นนั้น!
แม้ว่าชายชราในอาภรณ์ดำจะจากไปแล้ว แต่บรรยากาศในบริเวณใกล้เคียงยังคงกดดันอย่างมาก ผู้คนต่างตกตะลึงและสับสน และไมอาจสงบใจได้เป็นเวลานาน
การสังหารหมู่ครั้งนี้ที่ตระกูลเวยเป็นผู้ริเริ่ม เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และจบลงอย่างกะทันหันเช่นกัน
ไม่มีใค
