กับพลังลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่นี้!
ณ ที่ห่างออกไป ฉีชิงอวินเปลือกตากระตุกถี่ ๆ เขาสรุปได้ว่าพานโซวหูถูกเล็งเป้าหมายอย่างชัดเจน!
มิเช่นนั้น เหตุใดจึงมีเพียงเขาคนเดียวที่ตาย ส่วนคนอื่น ๆ กลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลย?
“ตายได้ดี เห็นทีฟ้าจะมีตาจริง ๆ!”
ลวี่เซอคิดในใจ
การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ พวกใต้เท้าที่นำโดยพานโซวหูนั้น แต่ละคนต่างก็ชั่วช้าและไร้ซึ่งคุณธรรม ทำให้ลวี่เซอเก็บความโกรธไว้เต็มท้อง
เมื่อเห็นพานโซวหูตายอย่างประหลาด ลวี่เซอแทบจะอดไมไหวที่จะร้องออกมาว่า ‘ดีนัก!’ ด้วยซ้ำ
เขาไปเยียน
“ลูเยี่ย เมื่อครู่เจ้าไปที่ใดมา?”
เมื่อหลิวจินกลับมา ก็พบว่าลูเยี่ยได้กลับมาที่ถ้ำแห่งนั้นเสียแล้ว กำลังนั่งดื่มสุราอยู่กับอีกาหัวขาวตัวนั้น
ภาพตรงหน้าทำให้หลิวจินโกรธไม่น้อย
ตนเองเป็นห่วงว่าเจ้าหนุ่มผู้นี้จะเจอเหตุไม่คาดฝัน จึงออกตามหาเขาไปทั่ว
แต่เจ้าหนุ่มผู้นี้กลับทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังมีอารมณ์มาดื่มสุราอีก!
ด้วยเหตุนี้ สีหน้านางในตอนนี้จึงดูไม่สู้ดีนัก
“ท่านใต้เท้าของข้าเพิ่งไปถ่ายทุกข์มา”
อีกาหัวขาวกลอกตาพลางกล่าวว่า “อย่าบอกนะว่าแค่ถ่ายทุกข์สักครั้ง ยังต้องมาขออนุญาตเจ้าด้วย?”
“เจ้า…”
แววตาของหลิวจินเย็นชาลง
ทันใดนั้น เสียงอันไพเราะหวานใสของราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณก็ดังขึ้นนอกถ้ำว่า
“สหายเตา หลิวจินในใจขานั้นเปรียบเสมือนเด็กน้อย มีนิสัยซื่อตรง เจ้าจะไปถือสาหาความกับมันทำไมเล่า?”
