ียนหลาน!” พานโชวหูเผยสีหน้าแปลกประหลาด “ไม่แปลกใจเลยที่เวยซุนเด็กคนนั้นจึงไม่มีความเกรงกลัว ที่แท้ก็เชิญเวยเหลาชีมาช่วย”
ในฐานะหนึ่งในสิบปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์แห่งชางโจว พานโชวหูสามารถระบุได้ในแวบเดียวว่านั่นคือพลังลมปราณที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเวยเทียนหลาน
“หากเวยเหลาชีลงมือ ลูเยี่ยต้องตายอย่างแน่นอน!” พานโชวหูหัวเราะขึ้นมา
เหล่าบรรดาใต้เท้าทั้งหลายต่างรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา หลีหยวนชงหัวเราะแล้วกล่าวกับฟางหงถูว่า “พี่ฟาง ลูเยี่ยถูกลิขิตให้ต้องตายอย่างแน่นอนแล้ว ท่านก็ไม่จำเป็นต้องกินอุจจาระฆ่าตัวตายแล้ว”
คนมากมายต่างพากันหัวเราะออกมา ก่อนที่การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิจะเริ่มขึ้น ฟางหงถูเคยเอ่ยเสียงแข็งกร้าวต่อหน้าลูเยี่ยว่า หากลูเยี่ยสามารถกลับมาได้อย่างมีชีวิต เขาก็จะกินอุจจาระฆ่าตัวตาย ฟางหงถูก็หัวเราะเช่นกัน ตราบใดที่ลูเยี่ยตาย เขาก็ไม่กลัวที่จะถูกเยาะเย้ย!
“ปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ลงมือแล้ว พวกเขาต้องการกำจัดลูเยี่ยให้สิ้นซากอย่างถอนรากถอนโคนเลยหรือ?” ใบหน้าของลวีเชอซีดเขียว โกรธจนอกแทบระเบิด
ในฐานะผู้บัญชาการใหญ่อาภรณ์สีทอง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้เห็นปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ถึงกับยอมลงมือจัดการกับเด็กหนุ่มขอบเขตชักนำวิญญาณ! ช่างต่ำช้าที่สุด! ฉีชิงอวินถอนหายใจยาว เขาไม่เคยเห็นเรื่องน่าอับยศถึงเพียงนี้มาก่อนเลย มากเกินไปจริงๆ!
“แต่… ไม่ถูกต้อง?” ทันใดนั้นพานโชวหูก็มอง